+ 2 - 0 | § ¶Referendum of Requiem?

Ik werd er om drie uur vanmiddag door Jan Reinder op gewezen dat iedere Nederlandse staatsburger dit weekend de kans krijgt om het huidige kabinet op te blazen. D66 zal eindelijk het langverwachte referendum krijgen! Hoe?

1. Wordt nú, ongeacht je politieke overtuiging, lid van D66 & stem op het congres tegen het paasakkoord.

Of 2. Ga voor het totaalpakket van D66-lidmaatschap, T-shirt, en geheel verzorgde busreis naar het D66-congres van www.geenstijl.nl.

Maar beide methoden blijken onmogelijk. De eerste methode is geboycot door de ledenstop van D66. D66 heeft wederom getoond een 'in theorie'-partij te zijn: 'in theorie geloven wij in het referendum en nemen wij de Nederlandse burgers serieus'.

Toen ik de tweede methode nader onderzocht en las dat ene 'Dr. Hoxa' een oproep gedaan had, rook ik van mijlenver de 1 April-grap. Dr. Hoxa...ja ja, dr. Hoax zult u bedoelen. Dit weekend zal ik dus geen subversieve handelingen gaan verrichten.

Zie:

http://www.telegravin.nl/#volkskrant & http://nieuws.geenstijl.nl/archives/images/geenstijld66vk.gif

+ 0 - 2 | § ¶Duet

Eindelijk het duet tussen André Hazes en Willy Alberti Jij bent het leven voor mij te pakken gekregen. Toen Hazes het inzong, leefde Alberti niet meer, de techniek staat voor niets!

Geeft een mooi effect in combinatie met

Sehet - Wen?- den Bräutigam.
Seht ihn - Wie? - als wie ein Lamm!

op de achtergrond.

+ 0 - 2 | § ¶Program of conduct of study (by D. Schwartz)

1. To read a page of the dictionary every day.

2. To read a chapter in "Logic" (Aristotle) every day.

3. To tell no lies.

4. To use words as translations of reality, not as cheap band music.

5. To read a poem by Blake, Dickinson, Dante, Milton, every day (choosing one).

6. To read Spinoza for a half hour every day, look at Cézanne, Daumier, Rembrandt (choosing one).

7. To spend an hour writing one sentence with the goal: approximate perfection of precision.

8. To see no moving pictures, read no cheap books, listen to no catgut music at all.

9. To listen to Bach every day.

10. To be pure of insincerity, laziness, anger, procrastination, discourtesy, inconsideration, affectation, misunderstanding, absent-mindedness, temporal desire, worry over time, vanity, sensitivity, dignity, loud speech, insulting commentary, irony, arrogance, pomposity, luxuriousness, sublimation, misapprehension, uncleanliness, bizarre dress, consideration of money, jealousy, hero-worship, - and thusward;

11. To accept the actions as transitory motions, to be re-expressed each day, to be known as indications, not consummations, not inflexible determinations - only implying suggestions.

Summum of Sermons, Exhortations of D. Schwartz (Sept. 21-Oct. 16, 1931)

(blz. 42-43 van biografie James Atlas)

Delmore Schwartz is geboren op acht december 1913, dus was 17 toen hij dit schreef.

+ 1 - 2 | § ¶Bij wijze van recensie

o, evocative negative
unrising to undoing
more succesful than succesful
infallible

De onfeilbare heeft een jonge, frisse stijl en wordt in uptempo verteld. Deze debuutroman van Claire Polders is een geslaagde oefening in perspectiefwisseling. Sommige zinnen zijn veelbelovend prachtig: 'Zij sprak over de dood met een cocktail in haar hand.' (blz. 69)

De hoofdpersoon, Amber, wacht op een 'roeping' zodat ze haar zelfmedelijden om kan zetten in zelfvertrouwen en zo haar middelmatigheid ontstijgen. Ze wil 'stralen' en 'slagen'. Haar verlangen om 'duidelijk talent' (blz. 55) heeft iets naïefs, maar komt ook verwend over. Alsof Rousseau als 24-jarige al wist in welk Panthéon hij na zijn dood bijgezet zou worden. Alsof hij wél de bewuste keuze gemaakt heeft om tegenover die vervelende Voltaire te liggen i.p.v. in de rustige natuur van het eilandje waar hij eerst begraven lag. De intuïtie, voor de meeste mensen plattegrond voor het leven, (blz. 71) komt nauwelijks ter sprake. Niet rationeel genoeg? Amber lijkt - net als anderen met een bovenmatig analytische inslag - onder haar eigen dogmatisch, zwart-wit denken te lijden. Het reduceert haar tot een voyeuriste van haar eigen ervaring, 'on the threshold of her life, standing outwards, looking in'. Als een fotografe komt de wereld indirect tot haar: het is de fotograaf die het leven waarneemt en vastlegt waar anderen aan deelnemen. Zij ontmoet Cleo in wie zij alles projecteert wat ze zelf niet is. Cleo ervaart zonder te verklaren, Amber verklaart om te ervaren. (blz. 68) Uiteindelijk blijkt Cleo minder zichzelf te zijn dan ze is, en Amber meer Cleo te zijn geworden dan ze ooit verwacht had.

De vertelvorm van Parijs II e.v. begon als een hervertelling van het gebeurde vanuit Cleo's perspectief, wat me herinnerde aan de roman The Collector van John Fowles. Even gegoogled:

2.3. Narrative perspective in the second part of the novel
In part 2 the narrated time covers the period from the beginning of October to the middle of December; thus Miranda's captivity lasts two months and a half. Whereas part 1 is Frederick Clegg's rather neutral account of the events, the second part is written from Miranda Grey's point-of-view, which creates the sense of a palimpsest (5). Thus in The Collector there is a double perspective, which can also be found in at least three other novels used for instructional purposes, namely in Paul Zindel's The Pigman (1969), Robert Swindell's Daz 4 Zoe (1990) and in Berlie Doherty's, Dear Nobody (1991). All these novels have got a male and female narrator who, as a rule, use diary entries which supplement each other in order to form the different parts of the plots. Since they are almost of the same age as the learners and since adolescents are very often supposed to identify with literary characters, every learner has got a possible identification figure of his/her own sex, which may be a motivational advantage for instructional purposes. (http://www.heliweb.de/telic/fowles1.htm)

Helaas werd deze vertelvorm niet doorgezet, maar in plaats daarvan weer vanuit Amber verteld. Het coming of age-motief dat op deze manier uitgewerkt werd, vond ik niet zo interessant of vernieuwend. Amber verliest haar kinderlijke onschuld en moralistische zwart-wit blik om zich uiteindelijk in de rijen der volwassenen (phonies) te scharen. De nadruk hierop maakt het slotstuk nogal uitleggerig. Ik had liever twee keer hetzelfde verhaal gelezen, de 1e keer door de ogen van Amber, de 2e keer door de ogen van Cleo. 

Het is een goed verzorgd boek. De enige slordigheid was dat het woord 'loser' op bladzijde 201 en 206 met twee oo's stond, en dat voor een verhaal van bijna 300 pagina's. Een mooi boek om te lezen dus!

Het citaat van Nietzsche vond ik overigens goed gekozen:

Nietschzeggend?

Redudant rhetorical reference or
Truth divine?
Thus is perspectivism:
"Ein Buch ist Spiegel, aus dem kein Apostel herausgucken kann, wenn ein Affe hineinguckt." [GCL]

+ 2 - 0 | § ¶Ontlichting

Verveling en bezinning amalgeren in bewustzijn, waarin zij onlosmakelijk verbonden lijken. Wat helpt er? Tegen de keer, tegen Oblomows gapen, tegen de weldaad die ons ontrukt van simpelweg daar-zijn

(Je ne vois partout que sujets de contentement, et je ne suis pas contente; une langueur secrète s'insinue au fond de mon coeur; je le sens vide et gonflé, comme vous disiez autrefois du vôtre; l'attachement que j'ai pour tout ce qui m'est cher ne suffit pas pour l'occuper; il lui reste une force inutile dont il ne sait que faire. Cette peine est bizarre, j'en conviens; mais elle n'est pas moins réelle. Mon ami, je suis trop heureuse; le bonheur m'ennuie.  (Rousseau, La Nouvelle Héloïse, Lettre VIII de Madame de Wolmar)

helpt slechts een onophoudelijk sedateren van de geest, het ene boek afbreken met het ander, als een literaire kettingroker. Noem het passie.

+ 2 - 0 | § ¶Gedachten over schrijvers

In Gij zult gelukkig zijn! (L'euphorie perpétuelle. Essai sur le devoir de bonheur) schrijft de Fransman Pascal Bruckner over de dwingende gelukscultus die sinds de Verlichting de plaats ingenomen heeft van de zoektocht naar postmortaal zieleheil. Hij haalt op een gegeven moment wat passages aan uit het kolossale dagboek van Henri-Frédéric Amiel (1821-1881), een nogal onbekende Zwitserse schrijver:

'Deze intieme dagboeken zijn bedrog. Ze bevatten nog geen tiende deel van wat ik in een halfuur over een bepaald onderwerp denk'. 'Dit dagboek verhoudt zich tot de dag als de pulp van een vrucht tot zijn geur. Het verzamelt de feiten, het grove, vergankelijke vlechtwerk van het leven, maar het vluchtige deel, de gedachten of gevoelens die door de geest schieten verdampen zonder een spoor achter te laten.' (...) Deze lijvige encyclopedie van het niets is nog maar een brochure vergeleken met de omvang die hij zou moeten hebben. (...) Een merkwaardige omkering: niet schrijven om te vertellen over zijn belevenissen, maar om zich ervan te overtuigen dat men leeft, over zichzelf vertellen om zelfs de meest onbeduidende en onaanzienlijke zaken uit te vergroten en duizelen van de onuitputtelijke rijkdom die achter een schijnbaar middelmatig bestaan verborgen gaat. En het dagboek van het intieme of liever van het nietige leven vindt ook zijn eigen lezer, een broeder in het banale die zich verkneukelt om te zien hoe de schrijver week na week zijn schrale oogst binnenhaalt.
(blz. 86)

Beste broeder, dan wel zuster, in het banale, bedankt voor uw interesse in mijn schijnbaar middelmatig bestaan.


Tja, die generaliseringen over schrijvers, vermakelijk zijn ze in ieder geval. Zo schreef Delmore Schwartz:

Our summer in Yaddo has been a mixture of many new impressions of the literary life. A generalization about writers drawn from the writers who have been here this summer is probably not a fair sample, since so many seem to have little more than a talent for journalism; but so far as the generalization goes, it makes me sick with the idea of how, as a class, writers are self-indulgent, full of self-pity, forever seeking reassurance, constantly occupied with what they consider the proper conditions of work, and the next thing to invalids in their demands upon life.
(blz. 150 biografie Atlas)

Dus, kort samengevat: writers are the next thing to invalids with an apparently mediocre existence. Onzin natuurlijk, maar als ik sommige weblogentries lees dan zit er wel een kern van waarheid in. Voor de proef op de som bedacht ik een onderwerp dat zich leent voor middelmatigheid. Met behulp van de woorden 'brood' en 'bakker' kwam ik tot de onderstaande tekst. Ik daag u uit een slechtere te vinden in de categorie 'bakker':

Anyway, ik scoor mijn brood dus bij een warme bakker. De ‘assistente’ van de bakker staat achter de toonbank warm te wezen. Behalve dat, gaat er verder weinig van haar uit. Voor mij is dat voldoende. Soms ga ik naar de warme bakkersassistente om alleen maar naar haar te kijken. Dan heb ik geen brood nodig en koop ik iets lulligs zoals een doosje flikken. Dat zijn van die chocolaatjes met van die witte bolletjes suiker erop. Niet te vreten natuurlijk en uiteraard smijt ik ze achteraf altijd in de vijver achter de bakkerij, maar je moet wat als je geëntertainment wilt worden.
(http://jansenstory.web-log.nl/log/1388597)

+ 1 - 1 | § ¶Hobby

Een nieuwe aanwinst voor mijn woordenboek van pasklare ideeën

Hobby= Biedermeierwoord voor gedomesticeerde hartstocht of ingecalculeerde passie, in quizshows vaak gebezigd als plurale tantum: 'Ik ben niet saai, ik heb hobbies.'

+ 1 - 1 | § ¶De literaircriticus bij de bakker

In het U-blad van deze week stond een gedeelte van een toespraak over de 'antropologie van de bibliotheek' van de -schijnbaar- wereldberoemde schrijver György Konrád (1933):

Alles is feitelijk al opgeschreven. Waarom daar nog iets aan toevoegen?

Als er iets cliché is, dan is het wel de zin dat alles al een keertje gedacht, gedaan of opgeschreven is. Ik stel me voor dat meneer Konrád bij de bakker komt:

- Meneer, wat zal het zijn?
Nou, dat weet ik zo net nog niet. Dat gesneden volkoren is toch zo passé?! Dat is een brood met een baard. Dat aten mijn grootouders zelfs nog! Ik wordt spuugmisselijk van al die zoete broodjes die jullie bakken. Je leeft in een droomwereld! Waar is het zuur? Waar is het bitter? Bah, van die eenduidige meelsmaak moet ik kotsen, dat kabbelt en kabbelt maar, wat een plattitude! Stop er maar mee, dat broodbakken. Alle soorten broodjes zijn wel eens gemaakt. Waarom daar nog iets aan toevoegen?
- Meneer, weet u wat zo triest is? U leeft nog steeds met de romantische mythe van de schrijver als kunstenaar als genius. U bent geen kind van God, maar gewoon een vakman. Als schrijver bent u niet verheven boven de huis-aan-huis-schilder of glazenwasser. En nou opzouten met uw pedante praatjes voor ik u door de snijmachine haal!

+ 1 - 1 | § ¶Ideo-logisch toch?

"De liberalen hebben mij de vrijheid ontnomen mij niet te ontplooien", zei de jeugdige schoolverlater.

De onbehouwen conservatieveling: "Het Nederlandse belastingstelsel, de wet, de sociale zekerheid... alles moet op de schop!"


Addendum:
Oh ja, de biografie over Schwartz heb ik inmiddels uit, hier nog wat excerpten van mooie gedichten van zijn hand :

blz. 351 (over zijn dichterlijk talent):

The gift is loved but not the gifted one.
The coat of many colors is much admired
By everyone, but he who wears the coat
Is not made warm. Why should the gift be the cause of pain,
O thou unspeakable? Must the vivid coat
Of eminence elect the favored favorite
As scapegoat or turncoat, exile or fugitive,
The loved of mother and God, and by all others
Shunned in fear or contempt?

blz. 353 (over zijn status als poet maudit):

Far and near, close and far away
Can we not hear, if we but listen to what Flaubert tried to say,
Beholding a husband, wife and child on just such a day:
Ils sont dans le vrai! They are with the truth, they have found the
 way
The kingdom of heaven on earth on Sunday summer day.
Is it not clear and clearer?

blz. 360 (en wederom de verdoemde dichter):

O your life, your lonely life
What have you ever done with it.
And done with the great gift of consciousness?
What will you ever do with your life before death's knife
Provides the answer ultimate and appropriate?

As I for my part felt in my heart as one who falls,
Falls in a parachute, falls endlessly, and feels the vast
Draft of the abyss sucking him down and down,
An endlessly helplessly falling and appalled clown:

This is the way that night passes by, this
Is the overnight endless trip to the famous unfathomable abyss.

+ 0 - 2 | § ¶Manic

Ik heb van het weekend in het tweede deeltje van Pieter Overduin gelezen, God is in de war...hij denkt dat hij Pieter is. Interessant om te lezen over een manisch depressieve. Hoewel zijn biograaf James Atlas het niet als rode lijn hanteert, komt Delmore Schwartz ook naar voren als een typische manic depressive. Verscholen tussen de vele pagina's stond ergens één regel uit het volgende gedicht, die ik zeer toepasselijk vond: 'What's madness but nobility of soul/ At odds with circumstance?'.

In A Dark Time

by Theodore Roethke

In a dark time, the eye begins to see,
I meet my shadow in the deepening shade;
I hear my echo in the echoing wood -
A lord of nature weeping to a tree.
I live between the heron and the wren,
Beasts of the hill and serpents of the den.

What's madness but nobility of soul
At odds with circumstance? The day's on fire!
I know the purity of pure despair,
My shadow pinned against a sweating wall.
That place among the rocks - is it a cave
Or winding path? The edge is what I have.

A steady storm of correspondences!
A night flowing with birds, a ragged moon,
And in broad day the midnight come again!
A man goes far to find out what he is -
Death of the self in a long tearless night,
All natural shapes blazing unnatural light.

Dark, dark my light, and darker my desire.
My soul, like some heat-maddened summer fly,
Keeps buzzing at the sill. Which I is I?
A fallen man, I climb out of my fear.
The mind enters itself, and God the mind,
And one is One, free in the tearing wind.

+ 0 - 2 | § ¶Massahysterie

Ik beschouw massahysterie als een persoonlijke belediging, een teken van disrespect. Alsof we aan onze privé-angsten nog niet voldoende hebben, worden we met collectieve neuroses opgezadeld. Op voorschrift van staat en media dient er een nieuwe emotie toegevoegd te worden aan het canon van emoties die een Nederlands burger behoeft: calvinistisch, zuinig, tolerant, en islamofoob.

Ik overdrijf?

Gisteravond, half negen, in de trein. Mijn buurman keek meermaals op zijn horloge en prevelde een lang gebed. Ik vroeg me af hoe hij wist waar Mekka lag na een lange treinreis in het duister. Ik vroeg het hem niet. In plaats daarvan zat ik te malen: waarom kijkt hij zo vaak op zijn horloge? waarom bid hij zo lang? Hé, we zijn bijna bij Rotterdam? Heeft hij een baard? Nee. Maar wel een snor. Hij had een mobieltje. Gelukkig. Maar wacht even. Dat zegt niks. Fundamentalisme is evenzeer op traditionele ideeën gefundeerd als op moderne media. Hoor ik daar iets piepen? Verrek ja. O nee, het is een mobieltje verderop. Die koffer boven ons is best wel groot. Hij ziet er te oud uit voor een m'oslimfundamentalist. Maar misschien is hij een late bekeerling. Een internationale trein laten ontploffen in Rotterdam om half negen 's avonds? Ik kan wel een tijdstip bedenken dat meer schade aanricht...
Ik had mezelf eindelijk overtuigd van de onschuld van de situatie. Ik geef toe, ik stapte sneller naar het tussencompartiment dan doorgaans.

Toch erg, dat bidden een (potentiele) daad van terrorisme geworden is. Heeft Geert W. dat in zijn beginselenprogramma opgenomen? Zo net onder die 'Verlichte' zin over het opschorten van fundamentele grondrechten voor aanhangers van een bepaald religie? 

Zonet, op straat, een Marokkaanse jongen van een jaar of zestien op de fiets, rapt, duidelijk hoorbaar, "H**as, H**as, alle J@den aan het g@s". Ik negeer hem, zoals wij een ander ook negeren. Is dit een jonge rekruut? Welnee, ik rapte op mijn vijftiende ook 'Moordenaar' van Osdorp Posse. De dreiging van de associatie doemt toch op: hier fietst één van de vele catchers in the rye, op zoek naar onschuld die hem helpt zijn persoonlijke verlatenheid te transcenderen. Hij is held in gedachten, ongewild verlosser van een ander, terwijl hij eigenlijk zelf gered wil worden, a nobody wanting to be a somebody.

Geert Mak en Michael Moore spreken van 'handelaren in angst'. Ik voelde me even grootafnemer, gullible buyer. Angst, haat, oorlog. Angst, haat, oorlog, angst, haat, oorlog. In die volgorde is het een beproefd recept voor electoraal gewin en sociale impasse. Hoe groter, de angst hoe groter de vraag om krachtdadig optreden, het is een beproefd politiek principe. Zal de mens ooit volledig verlost worden van deze historische ouroboros, deze listige slang die ons tot kwaad verleid?

+ 1 - 2 | § ¶Boekenweekend

Vrijdag weer een illusie armer. Ik had het CPNB altijd gezien als het eigentijdse equivalent van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. Toen ik echter met The Dream of Scipio voor de kassa verscheen - De onfeilbare van Claire Polders bleek niet op voorraad te zijn bij de Broese in Utrecht - werd mij het boekenweekpresentje geweigerd. Omdat het 'geen Nederlands boek' was. Ja, ja, steunt mekaar, koopt Nederlands waar, etc. Nou, ik hoef de komende tijd niets meer van die Cultuurkamer ter Propaganda van het Nationale Boek te krijgen.

 

Het boekje van Wolkers was overigens goed geschreven. Weinig op aan te merken. Af en toe wat abrupte overgang in dialogen, einde dat uit de lucht viel, en heel merkwaardig: het speelt zich af in een tijd dat de digitale camera reeds bestaat, maar de anti-conceptiepil nog moet worden uitgevonden. * Vond Spitzen van Rosenboom van vorig jaar mooier, maar vergeleken bij Gala is Zomerhitte literatuur met de dikke L.

 

Over literatuur gesproken, waarom doet iedereen zo moeilijk over Driek van Wissen?

 

Zelfs Jan Blokker zat te pissen/ op Driek van Wissen/

Driek, laat je niet kis'en/ Gewoon terugdissen.

 

Voorts nog het pamflet van Geert Mak gelezen. Het is een mooie chronique (scandaleuse) van de 'clash of civilizations' van het afgelopen jaar. Ik begin me trouwens steeds meer te ergeren aan het gebruik van het woord 'Verlichting'. Alsof het een ahistorisch, statisch, eenduidig, onproblematisch gegeven betreft. Een slap aftreksel van een paar standaardwerken van een paar philosophes en de strijdleus van de Franse Revolutie. (Dat 'de Terreur' hier ook onderdeel van was wordt voor het gemak vergeten).  Ultieme braakzin: "Zij/ jullie hebben de Verlichting niet meegemaakt." Nee, jij ook niet, lul, of ben je soms al honderden jaren oud?

 

Zo, genoeg vrijblijvende meninkjes en tirades voor vandaag...

 

*= Speculaties:

1. Het betrof een uitwerking van een verhaal dat Wolkers nog ergens in de la had liggen.

2. Wolkers is op zo'n leeftijd gekomen dat hij om over seks te schrijven moet teruggrijpen naar herinneringen uit de jaren vijftig.

3. Ik heb te slordig gelezen.

+ 0 - 2 | § ¶On Schwartz

Dear Mr. Bellow,

 

Your book ‘Humboldt’s gift’ was a wealth of words and wisdom. As I am a foreigner to your language, America and Jewishness, the dense jungle of your vocabulary possessed a rare exotic warmth. Your roaring verse inspired me to read James Atlas' biography on Schwartz. This in turn resulted in the poem you find below.

All the best,

Hartman

 

ARCHETYPICALLY PECULIAR

 

In dreams begins melancholy,

in dreams and in despondency.

 

Is it a gift?

This anxious genius, ever searching

ever promising, ever nostalgic

 

Selfhood is not a sheath

to inner daggered consciousness.

 

Bare genius, unbearable,

drowned in Dexedrine.

 

Selfsearcher for Self & Truth & One

Yet the world was ‘dans le vrai’

 

Ultimate insight

a vacuum beyond the cave

or master’s melting mind?

 

God wrote a bad check

Your life an unkept promise

 

heard you sob silently

‘we intellectuals are all individuals’

+ 1 - 1 | § ¶B. inversé

L'euphorie

 

O bonheur, ô bonheur! Le Temps caresse la

vie,

Et la claire euphorie qui nous sonne le cœur

Du sang que nous offrons croît et se

fortifie!

+ 1 - 1 | § ¶UHSK Gala

Copyright: Merel Garden & Parties Photography Inc. (www.muffie.nl)

+ 1 - 1 | § ¶In Decisie

Wij wachten, wij talmen, wij dralen

wij dwalen om niet te falen,

het woord lichtvoetig,

het hart zwaarmoedig,

wij balen.

 

Niet geschoten is nooit gemist,

de teerling is niet geworpen,

wij falen om niet te falen.

 

En het hoopje klei met boetseervrees,

wachtend op goddelijke interventie,

droogt uit van indolentie.

+ 0 - 2 | § ¶Bedichtzaam

Zien dichten, doet dichten. Ik ben de biografie van James Atlas’ Delmore Schwartz, The life of an American poet aan het lezen.

 

Op het station venten Krishna’s eeuwenoude boeken in goedkope druk. Verkopen de illusie van wederkerigheid. Hun muts zwijgt van de sneeuw buiten en bedekt het hoofd als een religieus zwaktebod. Ik zwerm door de Albert Heijn samen met de andere sprinkhanen, snaai één van de laatste halfjes vers. Met het brood onder de arm in de kou ren ik naar de bus. Eenmaal binnen voel ik me less miserable. Scooters glijden schoorschuivend langs mijn raam. Sneeuwbalpatrouilles schuimen de straten af en bekogelen bussen als was het een uitdaging. Vertrouwde rituelen gesmolten als sneeuw en afgegleden in de riolen van mijn geheugen. De grond als onbetreden, Jij als de Schepper met de wereld als witte kaart. Kind zijn in de sneeuw is eventjes God zijn.

Hmmm… God zijn. Hoe zit het met Gods zijn? Wie het weet mag het zeggen:

 

LUX PERPETUA

 

Aesopus’ echo in een Franse fontein,

de dag lijkt aangebroken,

maar de kikkers kwaken door.

 

In het riet aan de overkant

als in het hoekje van de kamer

zit het kind God met pruillip.

 

Wat is er ventje?

“Ze willen me niet kennen.”

 

Hij

verweesd, bedeesd, geweest,

verbijt zich, herpakt zich, venijnig,

murmelt
"De God van de atheïsten
is naar hun evenbeeld geschapen."
en dan
"Zonder mij zijn ze niets.”

Hij dicht

Wilde's waarheid, poëtisch manifest.

"Atheïsme, eufemisme

van de nieuwe Jacobijnen

van zij die slapen

met vrouwen die kennen

God noch genot"

 

Zijn kinderdicht verlicht zijn eeuwig gezicht