+ 3 - 0 | § ¶PRDV

Peter R. de Vries wil de politiek in.  Vanochtend bij Evers staat op zei hij niet voor minder dan de dubbele cijfers te gaan. Bij RTL Boulevard hadden ze het over minimaal 15 zetels. Peter R. de Vries werd telefonisch geïnterviewd en verklaarde:

Ik wil niet in de marge van de kantlijn werken.

Tja, wie wil dat wel? In de marge van de kantlijn is een tekenende contaminatie. Bij welke verkiezingswinst werk je in de marge van de kantlijn? Dat moet wel een heel onbeduidend zeteltje zijn, de 'Smart' onder de kamerzetels, het dichtst bij de WC.

Dat wil je de grote Peter 'R' de Vries toch niet aandoen? Ik stel daarvoor dat iedere Nederlander niet op Peter R. de Vries stemt voordat hij vijftien zetels bij de échte verkiezingen heeft gehaald. Zolang hij nog geen dubbele cijfers heeft, gewoon niet op hem gaan stemmen. Zo krijgt hij vanzelf nul zetels en kan hij weer aan de slag als prominente boevenvanger.

+ 2 - 0 | § ¶Gewoonterecht in de debatwereld

In de discussie op het gastenboek van mijn debatvereniging bespeur ik de laatste tijd de opkomst van een nieuwe drogredenvariant. Het gaat om een samenstelling van twee drogredenen.

Enerzijds het autoriteitsargument, dat vele vormen kent. Bij deze drogreden wordt geappelleerd aan een autoriteit. Dat kan een Nobelprijswinnaar zijn, de Bijbel, maar ook een popster. Het is in ieder geval iets of iemand met een hoog sociaal aanzien. In Latijn heet het klinkend argumentum ad verecundiam. Het argumentum ad verecundiam wordt vaak als 'het autoriteitsargument' vertaald maar kan beter als een 'appèl op schaamte' vertaald worden. Verecundia slaat op het gevoel van verlegen zelfbewustzijn dat men (soms) voelt in de nabijheid van een buitengewoon charismatisch persoon. Hier is het Engelse woord 'reverence' van afgeleid.

Wat er bij deze drogreden gebeurt is dat je iemand overtuigt om zijn bewering op te geven, niet omdat zijn bewering onjuist is, maar omdat het sociaal beschamend is om zoiets publiekelijk te beweren. Stel dat bijvoorbeeld een studente een vraag stelt tijdens een hoorcollege en er een discussie ontstaat, dan kan de docent deze beëindigen met een opmerking als: "Neem het nou maar van mij aan, ik ben op dit onderwerp gepromoveerd." of venijniger "Weer zo iemand die het beter denkt te weten dan de professor."

In dit geval gaat het autoriteitsargument nog gedeeltelijk op, de docent heeft immers juist op dat onderwerp doorgeleerd. Maar het kan ook zijn dat er een beroep gedaan wordt op iemand met veel aanzien in een heel ander vakgebied. Dit komt vaak in de reclames voor, bijvoorbeeld: de sportman Ruud van Nistelrooy eet Pringles, dan moeten ze wel gezond zijn. Onbewust zijn we hier allemaal erg vatbaar voor, we laten ons eerder overtuigen door de mening van Bill Clinton dan die van de snackbarhouder om de hoek. 

Anderzijds het argumentum ad antiquitatem, dat ook vaak in de reclames voorkomt, 'dit is zo oud, zo'n beproefd recept dat het wel goed moet zijn', bijvoorbeeld: 'De Ruijter, de broodversierder sinds 1860'. De niet onderbouwde vooronderstelling is hierbij: traditie= goed. Sterker nog, traditie is altijd goed en vroeger was alles beter. Het is het omgekeerde van de drogreden argumentum ad novitatem. Grappig is dat wasmiddelen altijd 'nieuw' en 'vernieuwd' zijn, maar dat voedsel en (alcoholhoudende) drank vaak beproefde recepten zijn.

De variant doop ik het argumentum ad arcanum, het ondoorgrondelijkheidsargument. Arcanus is Latijn voor geheim, verborgen of ondoorgrondelijk. Deze drogreden gaat verder dan 'bij het EK & WK debatteren doen ze het ook', wat een overduidelijk autoriteitsargument is of 'Dit is al jarenlang het gebruik bij NK's', wat een argumentum ad antiquitatem is.

Diegenen die deze drogreden hanteren zijn - bewust of onbewust - van mening dat het op zichzelf voldoende reden is dat iets status quo is, een situatie of regeling die al bestaat sinds het werkelijke of verbeelde begin der debatteertijden, om het te continueren. De reden waarom de status quo zou prevaleren boven de beoogde situatie wordt niet aangedragen. Waarom er ooit voor de bestaande situatie werd gekozen, of deze keuze arbitrair of noodzakelijk was en of deze keuze het resultaat was van een compromis of consensus wordt überhaupt niet uitgelegd. Er wordt zelfs niet verteld of er sprake van een keuze was.

Deze drogreden is gebaseerd op drie valse vooronderstellingen:

1. De mythe van objectief historisch bewijs. Historisch bewijs is niet objectief. Integendeel, wie iets wil bewijzen kan daar altijd wel één of meerdere historische documenten (in casu toernooireglementen) of gebeurtenissen (in casu toernooien) bij vinden, verzinnen of herinterpreteren om zijn eigen bewering te onderbouwen. Toernooireglementen kunnen op meerdere manieren geïnterpreteerd worden.  

2. De mythe van de prevalerende traditie.  De aanspraak op gewoonterecht gaat er van uit dat de wereld ooit rechtvaardiger is geweest in een ver verleden, het gouden tijdperk van debatteren, waarvan de details verloren gegaan zijn, maar waarvan de rechtvaardigheid van afspraken en de wijsheid en rechtschapenheid van de mensen die deze afspraken maakten, boven enige twijfel verheven zijn. Het verleden is kortom beter dan het heden, zie daar de argumentum ad antiquitatem terugkomen.

3. De mythe van het statisch verleden. De regels en ongeschreven regels zijn in het verleden op onveranderlijke, statische wijze geïnterpreteerd en gehanteerd. Tekenend voor de debatwereld en voor studentenverenigingen in het algemeen is dat de mores, de ongeschreven regels, veranderen binnen generaties en met iedere opvolgende generatie. Normen versoepelen of verscherpen, er is sprake van verrechtsing of verlinksing, van matiging of van radicalisering. In de studentenwereld gaat iedere generatie de lengte van een studietijd mee, dus gemiddeld vier tot zes jaar, een paar uitzonderingsgevallen daargelaten. Het 'geheugen' is door deze snelle opvolgingen vaak slecht en wat 'aloude traditie' lijkt te zijn, blijkt soms vijf jaar eerder verzonnen. Er is dan vaak sprake van 'invention of tradition'.

Door het argumentum ad arcanum als geldend principe te beschouwen, krijgen de organisatoren van debattoernooien de verplichting mee om elke vorm van innovatie te rechtvaardigen door te bewijzen dat ze conformeren aan (vaak naar internationale leest geschoeid) traditioneel gebruik. Op deze manier is de sterkste verdediging van innovatie deze te wortelen in het verleden. Kortom: vernieuwing verkopen als restauratie, ook wel bekend als 'de Duursma-methode' .

 

P.S.1: De extra spreektijd vind ik geen probleem, aangezien beide partijen deze toebedeeld krijgen kan er geen sprake zijn van concurrentievervalsing. De felomstreden deelname van Marc en Lars (of Larc en Mars zo u wilt) is mij ook geen doorn in het oog. Het gaat mij puur om de inkleding van de argumentatie hiervoor.

P.S.2: Het argumentum ad arcanum kan overigens ook als Godsbewijs aangevoerd worden. Hoe kan ik een goede God verenigen met een wereld waarin mensen elkaar de verschrikkelijkste dingen aandoen? Gods wegen zijn ondoorgrondelijk: het is zo, dus God heeft het zo gewild, dus het is op de één of andere manier goed zo, dus God bestaat.

P.S.3: Voor meer informatie over drogredenen zie http://www.c2.com/cgi/wiki?FallaciousArguments

+ 1 - 1 | § ¶Argument from design

God bestaat. Soms liggen de Godsbewijzen voor het oprapen. Sommige aspecten van de werkelijkheid om ons heen kloppen zo precies dat er wel het vakmanschap en meesterschap van een God achter moeten zitten. Als God niet bestond...

* kreeg je geslachtsziektes van zwemmen
* kon je geen oordopjes van een ander indoen of bellen met andermans telefoon zonder een ernstige oorziekte te krijgen
* kreeg je koudvuur van tweedehands skischoenen
* etc.

 

Volgens mij ontleen ik de analogie aan Rousseau, dat het onvoorstelbaar is dat een volstrekt willekeurige verzameling letters en interpunctietekens zodanig samenvallen dat het resulteert in exact de tekst van Dante's Inferno.

"It is impossible for me to conceive that a system of beings can be so wisely regulated without the existence of some intelligent cause which affects such regulation. . . I believe, therefore, that the world is governed by a wise and powerful Will." J. J. Rousseau, Profession of Faith of a Savoyard Vicar (1765)

Was het maar zo dat je met het gooien van een paar emmers verf tegen een wit doek De Nachtwacht zou kunnen reproduceren...

+ 2 - 2 | § ¶Studiepauze (2)

Zo, heb vandaag al drie uur en een kwartier studietijd er op zitten. Ben zeer tevreden. Nu even pauze, hier een gedicht:

 

VOORTSCHRIJDEND INZICHT

 

'Wijl ik door dorre bossen tors

van verschraald papier

bevlekt met zuchten

gedenk wat voor mij is gevorst

van mens, archief & leefgenugten.

 

Mijn lijf verwordt tot mos

op deze trage stoel

dient tot levensbloed

voedt gedachtengekrioel.

 

Zo ik hier nu zit

en zitten blijven zal

groeit mijn scriptie dagelijks

door in woordental!

+ 0 - 2 | § ¶Studiepauze (1)

Tijdens het studeren betrap ik me op gedachtes die niets, maar dan ook niets, met mijn scriptie te maken hebben. Soms noteer ik ze kort, om ze later uit te werken. Zoals deze:

Kent u die vrouwen - en soms een man - , die als argument voor hun bewust kinderloos-zijn iets zeggen als: "Ik wil het mijn kind niet aandoen om in zo'n wereld op te moeten groeien."?

Wat is dat voor logica? Denken ze zoiets als "Ja, twintig jaar terug tijdens de Koude Oorlog, nee, zestig jaar terug, tijdens de Tweede Wereldoorlog, nee, in de prehistorie, etc., was de wereld nog één groot paradijs. Had ik toen maar geleefd, dan had ik zonder bezwaard geweten kinderen kunnen krijgen." Naar mijn mening is de mens niet meer of minder misdadig geworden, alleen de voorhanden middelen zijn veranderd.

Maar goed, stel dat de wereld nu zo verschrikkelijk is dat je met een zuiver geweten geen kinderen kunt krijgen. Wees dan consequent. Mensen die dat werkelijk menen hebben allang zelfmoord gepleegd, en kunnen het dus niet meer beweren. Degenen die dat wel doen vind ik maar hypocriet.

+ 2 - 2 | § ¶Vaart minderen

Ik bewonder reclamemakers om hun creativiteit. Daar zouden de makers van verkeersborden wat van kunnen leren. Dit weekend kwam ik langs het bord

"Vaart minderen
spaart kinderen"

Wat is de bedoeling hiervan geweest? Dat de automobilist denkt:
"Verrek ja, Nederland vergrijst, dus we moeten spaarzaam zijn met jonge kinderen. Bovendien gaat het niet zo goed met de economie, dus iedereen moet de broekriem aantrekken. Laat ik mijn eigen steentje bijdragen en bezuinigen op het aantal kinderdoden door met 50 in plaats van 120 km per uur door de bebouwde kom te rijden. Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb. Wacht eens even... het rijmt ook nog eens! Dan moet het wel waar zijn."

+ 1 - 2 | § ¶Vervelende spammers

Ik was een lang weekend op vakantie naar het mooie Arcen in Noord-Limburg. Ondertussen is mijn weblog volgespamt met reclamecommentaar (stuk of 150 reacties). Ik heb een zwik IP-adresranges geblokkeerd met de botte bijl, dus als je merkt dat je geen commentaar meer kunt geven, laat mij dat even weten via de email, inclusief je IP-adres.

+ 1 - 2 | § ¶Ouders zijn slechte opvoeders

'Ouders zijn slechte opvoeders' volgens nu.nl Merkwaardig zo'n kop, klinkt als een pleidooi voor het pleeggezin. Mijn eerste interpretatie was dat van alle opvoeders, ouders het 't slechtste doen. Opvoeden kun je dus beter aan professionals overlaten, gewoon even outsourcen naar China dat is veel goedkoper en veel efficiënter. Na opvoeden is de volgende stap op de beschavingsladder het outsourcen van de kinderproductie. Dat is minder lekker, maar wel zo makkelijk...

Overigens is offshoring van bejaarden wel steeds gebruikelijker aan het worden in de Westerse wereld (zie de Economist van 18 dec 2004).

+ 3 - 1 | § ¶Nieuwe paus

Er is een nieuwe paus. Voor mij reden om een aantal deskundigen uit verschillende landen naar mijn weblog te roepen, met de man-bijt-hond-babbelbox-achtige vraag: wat vind u van de nieuwe paus?

 

GB: "It's a German racket!" - Nicholas Ridley

NL: "Eens een Ratz, altijd een Ratz!" - LJ Brinkhorst

NL: "Deze paus heeft een grijs verleden." - Chris van der Heijden

NL: "Het is een oud baasje, maar deze Duitse herder is goed afgericht." - Martin Gaus

VS: "He's the papo di tutti papi" - John G

 

Ikzelf had liever een liberale paus van onder de evenaar gezien, zowaar die bestaat.

 

P.S. in reactie op de reactie van Cowboy Ties volgt het volgende:

Papo i.p.v. papa was bewust.  De keuze tussen vind en vindt in vraagvorm of gebiedende wijs (bij jij, je, u en U) heb ik altijd lastig gevonden. Hij staat zelfs op 1 in de top tien van taalvragen aan 'Onze Taal': Ik vond op het internet dat je gelijk hebt. 

Als represaille voor jouw goede advies heb ik je onder strikte supervisie gesteld van Het Genootschap der Taalpuristen.

+ 1 - 2 | § ¶Kwaliteit & Bezieling

Deze week heb ik Reis naar het morgenland van Hermann Hesse en Bezieling en kwaliteit in organisaties van de Nederlander Daniel Ofman uitgelezen. Beide boeken hadden niet veel gemeen, maar wat mij trof was hun nadruk op spiritualiteit. Hoewel deze spiritualiteit bij Ofman her en der ondergesneeuwd werd door bedrijfslevenlingo. Bezieling en kwaliteit in organisaties gaf me best aardige inzichten. De voornaamste hiervan was dat ik bij het oplossen van een probleem niet direct aan een probleemanalyse moet beginnen. Leg in plaats daarvan de focus op jouw kernkwaliteiten, dat zijn de persoonlijke eigenschappen die in jou sterk ontwikkeld zijn.

Zo'n kernkwaliteit kan bijvoorbeeld 'toewijding' zijn, je wilt iets 'zo goed mogelijk doen' vanuit je betrokkenheid. Ik beschouw perfectionisme als één van mijn kernkwaliteiten. Dit is echter meteen een van mijn grootste valkuilen. Perfectionisme kan afglijden in pietluttigheid: de meest basale dingen moeten gedaan worden met een maximale of optimale inzet en resultaat. Het besef dat ik de laatste maand kreeg dat ik niet alles 'vol' hoef te doen was in dat opzicht verhelderend. Ik merk dat met deze gedachte in mijn achterhoofd het me veel makkelijker af gaat om boeken voor mijn doctoraalscriptie te lezen. Ik hoef ze niet langer van mezelf volledig te kennen of volledig te begrijpen. Ieder woordje Engels dat ik niet ken of iedere zinsconstructie die me onhelder is, staart me niet langer als een verwijt aan vanaf de pagina.

Hierdoor raak ik steeds meer in 'flow' bij het lezen en typen voor mijn doctoraalscriptie. Geweldig gevoel. Voorheen las ik een academisch werk en bewonderde de detaillering, verbale analyse en stijl. Ik beschouwde deze aspecten als individuele kwaliteiten van de schrijver, die ik eerst moest benoemen en vervolgens zelf verwerven door een zuiver intellectualistische inspanning en focus op mijn analytische tekortkomingen. Maar het is juist de volle creatieve overgave aan het onderwerp, die je er toe brengen alles eruit te halen wat er in zit. In plaats van te leren van de losse virtues van 'de waarlijk groten' (de illusie van de aloude vorstenspiegel) gaat het erom een persoonlijke commitment te scheppen, van waaruit zelfverbetering natuurlijk voortvloeit. Kortom: richt je gedachten, gevoelens en handelen op je bezieling in plaats van tekortkomingen of problemen. Richt je niet op het resultaat, maar ga op in het 'spelletje', enthousiast als een klein kind.

+ 2 - 0 | § ¶Weblogreclame

Hoe kom ik van die vervelende commentaarspammers af?

+ 2 - 2 | § ¶Rare Plaatsnamen

Rare plaatsnamen, altijd leuk om te weten.

+ 2 - 1 | § ¶Teach me your talent (2)

Ik kwam op de site van een ogenschijnlijk gaaf debattrainingsbureau: http://www.onthatpoint.com/

Het is in Groot-Brittannië gevestigd en verkoopt video's met debatten vol grote namen als Seb Isaac, Alexis Hearnden en Derek Lande. De website ziet eruit alsof hij een sluimerend bestaan leidt sinds 2003 en het lijkt erop dat On that point zelf geen debattrainingen geeft.

Had ik nu maar de Oxfordfinale van 2003 gefilmd. Hij wordt op hun website voor 39,99 dollar verkocht.

+ 2 - 2 | § ¶Webloggende debaters

Ook debaters loggen web:

Bonaparte Amsterdam:

Daniel: http://www.20six.nl/absint/

Beinte: http://www.20six.nl/vlo

EDS Rotterdam:

Eric: http://www.20six.nl/rcstm

Cicero Tilburg:

Marie-Louise: http://renovatie.web-log.nl/

Ruud: http://www.boles.nl/

En dan zal ik er vast een heel aantal vergeten zijn...

+ 1 - 1 | § ¶Rijlessen

Ik heb mijn rijbewijs niet.

Beter gezegd: ik heb mijn rijbewijs nog niet. Gewoon blijven proberen.

+ 0 - 4 | § ¶Popperoppepper

Wat is het heerlijk om geen filosofie gestudeerd te hebben. Als dilettant kan ik het me namelijk veroorloven om de meest uiteenlopende gedachtensystemen losjes te gebruiken en door elkaar te gooien in één populairwetenschappelijke warboel. Zo ben ik de laatste tijd wat meer in Amerikaanse 'vandaag is de eerste dag van de rest van je leven'-boeken aan het lezen. Daaruit kreeg ik de ingeving -Joycean epiphany?- dat het leven niet falsificeerbaar is. Ik herhaal: het leven is niet falsificeerbaar. Daarmee bedoel ik dat het leven niet de toetssteen is van de premissen die jouw wereldbeeld schragen, maar de vervulling hiervan. Omdat de ratio zelfrechtvaardigend is, is de menselijke blik zelfbevestigend: wat je denkt dat er gaat gebeuren, zie je gebeuren.

Geen beter 'logisch' bewijs dat optimisme de voorkeur boven pessimisme heeft toch?

+ 2 - 2 | § ¶Teach me your talent

De workshopper kijkt naar de stralende trainer en denkt: 'Wat heeft hij dat ik niet heb?' De trainer weet dit en verkoopt de gedachte van het onbegrensde zelfbeeld: 'Problemen ontstaan vanuit perspectief. Denk niet zo beperkt.' De vijver is vol vissen op zoek naar een Antwoord, het liefst een simpel doch mystiek antwoord. Zo is een workshop vaak een quick fix; een heftige, gelukszalige ervaring met de illusie van eeuwigheid.

Daarom zijn workshops zo gewild en heeft het bedrijfsleven er grof geld voorover. Waor het volk is is de nering, zee de scherensliep en scheuf zien koare in de karke. Wat zegt u? Daor 't volk is, is de nering, zeej de mosselenboer, en hij reej mee z'nen kreugel de kerk in. De toppers uit de debatingwereld (Universitair kampioenen, Nederlands Kampioenen, en Europees Kampioenen) tonen hun innovatieve en ondernemende karakter door debat- en communicatietrainingsbedrijven op te bouwen. 

Hun trainingen zijn meer dan workshops alleen. Deze ervaren en gedreven sprekers maken er behalve een gelukszalige ook een hele leerzame ervaring van. Aangezien deze nieuwkomers gelouterd zijn in de praktijk, kennen ze het debat door en door. Een aanrader dus voor personeelstrainingen in bedrijf, overheid of onderwijs.

 

De nieuwkomers:

3bate
Communiquer
Debatrix
Warner Inspiration

 

De gevestigden:

Nederlands Debat Instituut

Debat en Dialoog

Debatbureau Dirigent  

Quintilianus

 

P.S.: Ik weet het, ik weet het, maar een beetje bekendheid voor vrienden en goede kennissen kan geen kwaad.

+ 3 - 1 | § ¶STILTE!!!

Van de week heb ik SeinLanguage van Jerry Seinfeld uitgelezen, een verzameling stand-up comedy verhaaltjes over allerhande onderwerpen. Eentje ging over ergernis als de buurman om 3 uur 's nachts de muziek luid had aan staan. Je wilt er wat van zeggen, maar doet dat niet van uit het besef 'Hey...wait a minute? Am I about to shush someone? I used to be a shushee.'

 

Dat besef heb ik om de haverklap als ik aan mijn doctoraalscriptie zit te werken in de Universiteitsbibliotheek. De combinatie van teamwork en computervaardigheden als didactische wondermiddelen in samenhang met de komst van de mobiele telefoon hebben de bibliotheek van stilte-oord tot schoolkantine gemaakt.

 

O tempora, o mores, sic transit etc., etc.

+ 2 - 1 | § ¶De heer is mijn herder

Religie kan prachtig zijn. Zoals bijvoorbeeld Psalm 23 in Nederland mooi op lied gezet in 1886 door Jan Jacob Lodewijk ten Kate:

1

De Heer is mijn Herder!

'k Heb al wat mij lust;

Hij zal mij geleiden

naar grazige weiden.

Hij voert mij al zachtkens

aan waat'ren der rust.

2

De Heer is mijn Herder!

Hij waakt voor mijn ziel,

Hij brengt mij op wegen

van goedheid en zegen,

Hij schraagt me als ik wankel,

Hij draagt me als ik viel.

3

De Heer is mijn Herder!

Al dreigt ook het graf,

geen kwaad zal ik vrezen,

Gij zult bij mij wezen;

o Heer, mij vertroosten

uw stok en uw staf!

4

De Heer is mijn Herder!

In 't hart der woestijn

verkwikken en laven

zijn hemelse gaven;

Hij wil mij versterken

met brood en met wijn.

5

De Heer is mijn Herder!

Hem blijf ik gewijd!

'k zal immer verkeren

in 't huis mijnes Heren:

zo kroont met haar zegen

zijn liefde me altijd.

Voor de Engelse versie van Psalm 23, zie hier de tekst die gezongen werd door Charlotte Church (Voice of an Angel 1998):

The Lord is my shepherd there is nothing I shall want.
Fresh and green are the pastures where he gives me repose
Near restful waters he leads me, to revive my drooping spirit
He guides me along the right path. He is true to his name
If I should walk in the valley of darkness, no evil would I fear.
You are there with your crook and your staff;
with these you give comfort.
You have prepared a banquet for me in the sight of my foes;
My Head you have anointed with oil; my cup is overflowing.
Surely goodness and kindness shall follow me all the days of my life.
In the Lord’s own house shall I dwell forever and ever.
In the Lord’s own house shall I dwell forever.

Wie meer wil weten over Psalm 23 kan kijken op:

AdamsAppel-filmpje RuG   
Meerdere versies Engelse vertalingen
Volledige Nederlandse tekst psalm 23

+ 4 - 0 | § ¶Fratricidal fray

Wie een doctoraalscriptie schrijft, die leest nog eens wat. Hier een mooie vertaling van een speech van Nero, uit het drama 'Octavia' van Seneca, die ik u niet wil onthouden. Om alvast een idee te geven:

nor was it allowable for anyone to weep for the loss of those who had belonged to them, nor to sigh even, when the forum became positively infectious, through that dreadful slaughter, the sanious filthy discharges still dripping from their decomposing faces; nor did this blood-and-slaughter business stop here, by any means—the cruel birds of prey, and wild animals feasted for many a day on the mortal remains which lay exposed on the plains of Philippi, and the Sicilian sea drew their ships into its watery gulf, and the crews, which had been worsted in this fratricidal fray, by men of their own blood, and the bulk of the people, were fairly shattered by the warlike persistency of the combatants!

Voor non-fictieve speeches uit de Oudheid kunt u kijken op de website van classic persuasion, zoals bijvoorbeeld de speeches die Thucydides heeft weergegeven.

+ 1 - 4 | § ¶Fotocommentaar

Af en toe kijk ik op de website VDG*VDB. Daar staat om de zoveel tijd een foto van Martijn van de Griendt met bijschrift van Walter van den Berg. Ik vind het een grappig concept, dat ook gebruik wordt door Youp van het Hek en fotograaf Bob Bronshoff. Wekelijks staan ze achterin de VARA-gids als rubriek 'Bob & Youp'. Mijn favoriet van VDG*VDB is stokje, waar ik het eerder over gehad heb. 

Aangezien er geen copyright op het concept van foto met bijschrift, wil ik het ook eens proberen. De een zal het beschouwen als jatwerk, de ander als hommage, ik als stijloefening:

 

                                                       copyright photo: Hartman Speaks 2005.

 

Ouderdom

 

Ouderdom zit tussen je oren. Ouderdom zit tussen je oren en ik ben nog lang niet dement.

'Mind over matter', zei mijn vader zaliger altijd, 'Mind over matter'. 'Mind over matter', dat is Engels. Hij was leraar Engels. Vandaar. In het Nederlands klinkt het belabberd. Het klinkt dan als filosofisch geneuzel in plaats van een strijdkreet: 'Geest boven materie' of zoiets.

Nee, je moet wel tegenwoordig. Om een beetje mee te komen moet je flinke inspanning leveren tegenwoordig. Wie fit doet, die fit ontmoet. Anders wordt je meteen afgeschreven: aanleunwooninkie, tafeltje-dekje, 1x per jaar bezoek van de familie...

Nee, wij hadden tenminste nog respect voor ouderen. Vroeger. Weet je, jongeman, wijsheid komt met de jaren. Mijn opa, God hebbe zijn ziel, was een begenadigd verhalenverteller. Altijd met een mooie moraal. Daar leerde je nog wat van als kind. Tegenwoordig leren die kinderen niks meer. En als je ze dan wat probeert bij te brengen ben je een oude zeveraar, een oude zemelaar, een ouwe zeur. Ik sprak laatst zo'n opgeschoten kereltje op straat aan toen hij een blikje in de bosjes gooide en weet je wat hij zei: 'Bemoei je er niet mee ouwe. Bemoei je met je eigen zaken, incontinente, seniele klootzak.' Galgengebroed is het, als je niet oppast krijg je nog een tik van ze ook. Op wijsheid zitten ze niet meer te wachten. Als ze iets niet weten zoeken ze het wel op, op dat internet van ze. Vaak zoeken ze het helemaal niet meer op, want het blijft toch wel op het internet staan.

Nee, ik laat me niet gek maken. Zolang ik met Viagra in mijn broekzak nog lekker samen met mijn maten op de motor kan scheuren ben ik nog lang geen oude lul.

+ 2 - 2 | § ¶Zoektermen

Zoals u rechts op de pagina kunt zien, kan ik geregeld kijken welke zoektermen mensen gebruiken op mijn site te komen. Met de meest vreemde of ranzige combinaties van woorden die her en der in mijn weblogstukjes verspreid staan kunnen mensen op mijn site komen. Soms zijn de zoektermen uitermate grappig en af en toe zit er een juweeltje tussen, zoals het volgende neologisme:
"g'emasturbeerd worden"

(in dezelfde categorie dus als verzelfmoorden of gesterfd worden, nu we het toch hebben over zaken die met le petit mort te maken hebben.)

+ 1 - 2 | § ¶Welkom

Welkom in mijn hoofd,

let niet op de rommel.

 

De lente maakt groot schoon

Mijn doctoraalscriptie ontbloesemt.

+ 2 - 1 | § ¶Schrijven is een scheppingsdaad

Hoe poëtisch is een keyboard?

Ik zie tekst als een Phoenix herrijzen van een palimpsest.
Een ganzenveer vliedt het papier als om op te stijgen.
Ranke dichtervingers dartelen over de typemachine,
rusten kort op de akkoorden van deze kleine piano
van de ziel *1
Terwijl elders een Underwood ratelt als een doodseskader,
waarna een sardonische lach de stilte smoort.

Het toetsenbord is zonder tegenwicht, slappe klap na slappe klap,
week als gummi, maar verhard.

Hoe poëtisch is een keyboard?




*1=metafoor ontleend aan G. Achterberg

+ 3 - 1 | § ¶Weekendflarden

De paus is dood. Lang leve de paus. Ik hoop op een 'paus van onder de evenaar', dus uit Zuid-Amerika, Zuid-Oost Azië of Afrika.
Ik voelde dit weekend een leegte. Dit had weinig met de paus te maken overigens. Het was een fantoompijnlijke leegte in mijn rechterbroekzak. Opeens wist ik het. Mijn wucth was weg. Ik was wucthloos. Ik had mijn wireless umbilical cord to humanity thuis laten liggen. Ik fietste gauw terug naar huis.

Thuis aangekomen keek ik naar het D66-congres. Een collega-debater presenteerde zeer eloquent een motie, maar voor de rest was het - afgezien van de mooie toespraken van Jan Terlouw en Hans van Mierlo - een aanfluiting. Dittrich had het congres duidelijk voor een 'alles of niets'-keuze gesteld:

óf je stemt vóór, en dus vóór een rechts kabinet waar je op voorhand al tegen was, een paasakkoord als doekje voor het bloeden na het vertrek van Thom de Graaff en een halsoverkop benoemde minister als fait accompli, en zetelverlies leiden bij de verkiezingen van 2007 als de partij van  't armzalig compromis.

óf je stemt tegen, en dus vóór aftreden van de D66-partijtop, vóór de val van het kabinet, en vóór nieuwe verkiezingen. Die verkiezingen zal D66 niet alleen ingaan als 'vijand' van de 'verraderlijke' PvdA, niet alleen als 'de achilleshiel van Balkenende II', niet alleen als rechts noch links, vlees nog vis, maar ook nog eens met verwarring over de idealen en beginselen van D66. Het nieuw op te stellen partijprogramma zou op zijn minst tot verscheurdheid en mogelijk zelfs desintegratie leiden.

Kortom, de keuze was tussen uitstel van executie en zelfmoord. Geen moeilijke keuze. Het congres was zorgvuldig georchestreerd. Alle partijkanonnen kregen de kans om aan te geven dat zij zelf vóór zouden stemmen. D66-bobo werd echter Boele Staal snel afgekapt en meermaals met een drogreden (het tu quoque dat hij op Marbella zat tijdens de paasakkoordonderhandelingen) afgeserveerd.

Van Boxtel, De Graaff, Van Mierlo, Terlouw, allen vonden ze het paasakkoord magertjes, maar stemden ze er wel voor. Niet omdat D66 zo'n prachtdeal eruit had gesleept, maar vanwege de dodelijke spagaat waarin de partij verkeerde:
met één been in het kabinet en één been in het museum van uitgedoofde vernieuwingspartijen.

+ 0 - 2 | § ¶Vaarwel Terry Schiavo

Hoorde ik het hem echt zeggen?*1

Today millions of Americans are saddened by the death of Terri Schiavo. ... I urge all those who honor Terri Schiavo to continue to work to build a culture of life where all Americans are welcomed and valued and protected.

Ja, George W. Bush sprak van een 'culture of life'. De man die zichzelf meermaals geafficheerd heeft als 'oorlogspresident' sprak van een 'cultuur van het leven' in plaats van een cultuur van de dood. Want als er iets het leven cultiveert dan is het de oorlog wel, moet hij gedacht hebben. De man die het dubieuze historische record op zijn naam heeft staan van gouverneur van Texas met de meeste doodstrafvoltrekkingen, sprak van een 'culture of life'. De man die als gouverneur euthanasiewetgeving geratificeerd heeft, verwierp deze nu krachtig als president. Voortschrijdend inzicht?

Terry Schiavo was een kasplantje in comatueuze toestand. Ieder leven is heilig, maar wat is leven als er geen enkele kwaliteit aan verbonden is: geen ups, geen downs, geen bewustzijn? Als je dan 'de stekker eruit trekt' dan sterft die persoon geen hongerdood, want hij of zij voelt geen honger of dorst. Het is geen moord, want het enige nog resterende leven zat in de machine die sondevoeding toebracht. We zeggen toch ook niet dat ze jarenlang gemarteld is? Als iemand zonder mijn toestemming de integriteit van mijn lichaam aantast door met behulp van buisjes lichaamsvreemde vloeistoffen toe te dienen, zou ik dat als marteling beschouwen. Voor een zieke gelden nu eenmaal andere criteria. 

Ik blijf met de volgende vragen zitten:

1. Waarom is het leven van een veroordeelde - of hij nou minderjarig, psychiatrische patiënt of volwassen en toerekeningsvatbaar is - niet heilig en dat van een mens dat zonder hoop op beterschap in leven wordt gehouden door een machine wel?

2. Als ik de dertig ruim gepasseerd ben en een ernstig ongeluk zou krijgen, dan zou ik mijn vrouw over mijn leven laten beslissen. Er komt toch een leeftijd dat je ouders niks meer over je te zeggen hebben?

3. Goed, dat deze tweede vraag moeilijk is - wie beslist, ouders of partner?- snap ik. Maar welk recht heeft een politicus om die keuze te maken of te blokkeren? Sterker nog, welk recht heeft een politicus om zich te mengen in een jarenlange rechtsgang hierover? Ik zou geschokt zijn als ik hoorde dat Jan-Peter Balkenende een uitspraak van de Hoge Raad over het leven van bijvoorbeeld mijn tante zou herroepen. Hij heeft haar nooit gekend. Wat denkt hij wel? 

 

 

 

*1= Ja, ik geef toe, het is een beetje een Michael Moore-achtige openingszin.