+ 5 - 1 | § ¶Hoera!

Ik ben supertrots! Marieke heeft haar doctoraalscriptie ingeleverd!

+ 0 - 2 | § ¶Missing Link

Ik wordt niet gauw vrolijk van webpagina's die niet meer blijken te bestaan, maar voor deze maak ik graag een uitzondering.

+ 1 - 1 | § ¶Vooral 's nachts

's Ochtends wil het niet vlotten. Ik wil lezen, ontdekken, afdwalen.

's Middags staar ik angstvallig naar het beeldscherm als in de leegte van een echoloze put. Alles is verloren. Beginnen is zinloos.

's Avonds schrijf ik loom en snel, murw geslagen, maar mijn vingers strompelen voort. De dag is niet meer vol belofte, de wereld valt niet meer te winnen, het licht is bijna uit. Dan, vooral dan, schrijf ik stukken tot diep in de nacht. Tot de rode stier is uitgeraasd en de lenzen van gekte niet meer weten welke scherpte ze hebben.

Dan ga ik half-verslagen, half-tevreden slapen.

En begint het de volgende dag opnieuw.

De deadline. Het ging al fout met het eerste werkstuk over de Gibbon (nee RJ, niet Edward Gibbon) op de basisschool. Laatste-avond-werk, ik in tranen en mijn moeder helpen. De volgende ochtend bleek ik nog te leven. Vanaf toen is het dus fout gegaan. De toorn van God bleef uit en het lam dwaalde verder af. Toch ben ik niet ongevoelig voor deadlines. De kracht van de noodgenerator doet me steeds weer versteld staan. Vergeleken daarmee is Jolt cola, Red Bull, en al dat andere spul niets dan placebo. Kunnen ze geen blikjes 'deadline stress' verkopen? Marktonderzoekje iemand?

+ 2 - 0 | § ¶Links

Ik heb wat snelkoppelingen toegevoegd.

Beleef alle avonturen van Erika & Robert-Jan mee...

+ 1 - 2 | § ¶IQ

Heb jij het ook helemaal gehad met die eeuwige discussie wie nou slimmer zijn, mannen of vrouwen?

Dit is de oplossing.

+ 3 - 0 | § ¶Scriptievoortgang

Vandaag 3 1/4 pagina's geschreven, ondanks een - leuke! - afstudeergelegenheid in de middag.

+ 1 - 2 | § ¶Wonderformule

Ik denk dat ik de twee tovermethoden voor het vlot schrijven van een scriptie heb gevonden:

1. creatief spelen met een oorspronkelijke bron (speels creatief zijn i.p.v. constant allerlei moeilijke, gortdroge verhalen van anderen te lezen)

2. deadlinestress (helaas zijn dit geen weeën, dat wil zeggen: ik weet deadlinestress nog niet kunstmatig op te wekken op die momenten dat er geen keiharde, reëele do-or-die-time-deadline is)

 

 

(Schreef ik nadat ik van 9.00-21.30 in de bieb zat te studeren (zonder avondeten) )

+ 1 - 2 | § ¶Scriptie

Vandaag mijn meest productieve dag ooit:  4 1/2 pagina's met anderhalve regelafstand.  Zo'n deadline helpt!

+ 1 - 1 | § ¶Lowlands

Het is leuk om nieuwe artiesten te leren kennen, ook al stonden ze al weer een jaar geleden op Lowlands en is het album al vijf jaar oud.

Oh ja, ik ben trots op Merel voor wat ze allemaal backstage op Lowlands gedaan heeft!

+ 1 - 0 | § ¶Belofte

In 1938 schreef de Britse literair criticus Cyril Connolly het boek Enemies of promise. 'His small masterpice explaining why he never produced a great one' (aldus Bernard Crick).

Connolly zat zo ongeveer van zijn 8e tot zijn 18e op dezelfde twee scholen als Eric Allan Blair, die beter bekend is onder zijn pseudoniem George Orwell. Ze zaten allebei op St. Cyprian's, dat was een all boys prep school. De afkorting prep (voor preparatory) zegt het al, op deze school werden kindertjes uit de rijke milieus en intelligente, arme kinderen met scholarships vanaf hun achtste klaargestoomd voor een latere carrière. Zij moesten hun hoofdjes volstampen met Grieks en Latijn in voorbereiding op de examens die ze op hun twaalfde af moesten leggen. Zo zouden ze zich kunnen kwalificeren voor de vooraanstaande, privaat gefinancierde, 'public schools' Harrow, Wellington, en bovenal Eton. Zowel Connolly als Blair gingen naar Eton. Hoewel Eric Blair in eerste instantie naar Wellington ging, maar het daar niet naar zijn zin had en toch voor Eton koos. Tony Blair heeft overigens ook op Eton gezeten. Eton moest hun vervolgens klaarstomen voor een aantal vooraanstaande colleges op Cambridge en Oxford, die hun weer moesten klaarstomen voor een mooie carrière. Zij begonnen dus al op hun achtste aan de rat race.

Enemies of promise bestaat uit drie delen. Het eerste deel bevat een aantal literaire kritieken, het tweede deel analyseert waarom veelbelovende schrijvers hun belofte uiteindelijk niet waarmaken en het derde deel is een autobiografie van zijn tijd op St. Cyprian's en Eton. Alle drie de delen zijn het waard om te lezen, hoewel het eerste deel mijns inziens het minst interessant is en tegenwoordig best overgeslagen kan worden.

Deze prachtige zinnen staan in het tweede gedeelte:

'Promise! Fatal word, half-bribe and half-threat, round whose exact meaning centred many tearful childhood interviews. [...] till the meaning expands and the burden of the oath under which we grew up becomes the burden of expectation which we can never fulfil. "Blossom and blossom and promise of blossom, but never a fruit" [...] Whom the gods wish to destroy they first call promising. [...] Promise is like the mediaeval hangman who after settling the noose, pushed his victim off the platform and jumped on his back, his weight acting as a drop while his jockeying arms prevented the unfortunate from loosening the rope. When he judged him dead he dropped to the ground.'[...] 'Sloth in writers is always a symptom of an acute inner conflict, especially that laziness which renders them incapable of doing the thing which they are most looking forward to. [...] Perfectionists are notoriously lazy and all true artistic indolence is deeply neurotic; a pain not a pleasure.

-    Cyril Connolly, Enemies of promise (1938) 109-111.

+ 2 - 1 | § ¶Thee

Er gaat best wel wat elektriciteit zitten in het zetten van een kopje thee.

Krijg je daarom meer energie van theewater dan van gewoon water?

Zo niet, waarom ken ik dan geen milieu-organisaties die strijden tegen het drinken van thee?

+ 2 - 0 | § ¶Melk

Ik droomde vannacht dat ik bij een vooraanstaand reclamebureau werkte. We moesten melk weer een hip, jeugdig imago geven. Ik bedacht de zin 'Milk, the cereal chiller' en stapte naar Nozzman (die ik overigens niet ken) toe om een illustratie te maken van een melkpak als superheld. Zeg maar een soort combinatie van Superman en Spongebob met spieren tegen een blauwe achtergrond. Het melkpakmannetje had vreemdgenoeg ook iets weg van Venom. We lieten er T-shirts van drukken en het werd een rage onder tieners. In mijn droom was het een prachtzomer, zo eentje met helderblauwe lucht boven schapenweiden.

+ 2 - 0 | § ¶Waterfonteintje

Als ik schuin over het beeldscherm van mijn universiteitsbibliotheekcomputer heen kijk, zie ik links een Roemeens stelletje staan. Waarschijnlijk studeren ze architectuur, want ze bewonderen het gebouw in detail. Ze kijken naar het waterfonteintje als was het een Maria-verschijning en glimlachen naar elkaar. De kinderlijke verwondering en de vrolijkheid die van hun gezicht spreekt is inspirerend.

+ 1 - 1 | § ¶Paarden

In zijn cabaretvoorstelling Met een Breierdeck heeft Hans Teeuwen een sketch over paarden

Vroeger dan ging ik altijd paardje rijden. Dan zat ik zo op de rug van het paard met een plank. Als je paard dan moes' lopen, dan sloeg ik 'm met die plank zo *pats* op zijn kop. En dan schrok ie. En dan ging ie lopen. En als ik wat harder wilde, dan sloeg ik wat harder *PATS*. En als ik er vanaf wilde, dan sloeg ik zó hard *PATS!* dat ie door z'n voorpoten zakte en kon ik er zo vanaf stappen.

En als ik dan weer verder wilde, pakte ik een emmer ijskoud water, gooide dat over zijn kop, schrok ie weer wakker en dan gingen we verder paardje rijden! En met een goed paard deed ik dan een week.

Sommige mensen behandelen zichzelf niet beter als Hans Teeuwen schijnbaar met zijn paarden omgaat. Ze eisen teveel van zichzelf en gebruiken grof (verbaal) geweld om dit af te dwingen. Ze overschatten wat in een dag bereikt kan worden en onderschatten wat je in een jaar kunt bereiken. Soms is het 't beste om geduldig te dresseren en sporadisch zachtjes aan te sporen, met af en toe een schouderklopje en een suikerklontje.

+ 0 - 2 | § ¶God is een stofzuigerverkoper

Een vrouw was eens door tegenspoed gedwongen verkoopster te worden, hoewel ze voor dat soort werk geen opleiding had genoten. Ze moest stofzuigers bij de mensen thuis demonstreren.

Zo begint een anekdote van de Amerikaanse dominee Norman Vincent Peale (1898–1993). Hij vertelt verder dat de vrouw niet geloofde dat het zou lukken. Keer op keer wist ze maar geen stofzuiger te verkopen.

Op een dag bezocht ze toevallig een dame, die meer dan gewoon medegevoel toonde. Bij deze cliënt stortte ze haar hart uit en hing een verhaal op van mislukking en machteloosheid. De andere luisterde geduldig en zei toen kalm: 'Als u mislukking verwacht, zult u mislukking ondervinden, maar als u verwacht te slagen, dan ben ik er zeker van, dat u ook zult slagen.' Toen voegde ze er bij: 'Ik zal u een formule geven die u, naar ik geloof, zal helpen. Ze zal uw denken wijzigen, u nieuwe moed en vertrouwen geven en u helpen uw doel te bereiken. Herhaal deze formule vóór ieder bezoek, geloof er in en u zult versteld staan over hetgeen ze voor u doen zal. De formule luidt: 'Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?' (Romeinen 8:31), maar wijzig die formule door haar persoonlijk te maken in: 'Zo God voor mij is, dan weet ik, dat ik met Gods hulp stofzuigers kan verkopen.' God weet, dat u zekerheid en steun voor uw kleine kinderen en u zelf nodig hebt en door deze methode, die ik u aanraad, in practijk te brengen, zult u kracht ontvangen om te krijgen wat u nodig hebt.' (uit: Norman Vincent Peale, De kracht van positief denken (1952) p. 128-129)

+ 3 - 0 | § ¶Koken

De kok sneedt de worteltjes met zo'n angstvallige nauwkeurigheid dat het uren duurde. Hij kwam daarom in tijdnood. Dat was jammer, want de smaakpapillen van zijn gasten waren niet verfijnd genoeg om de smaak van symmetrie te proeven. Wel merkten zij op dat het hoofdgerecht haastwerk was.

+ 2 - 1 | § ¶Zondagavond

GEBORGEN

Als de regen gutst over de straten
stralen die mij niet kunnen raken
langs mijn open raam

+ 2 - 0 | § ¶Eigenlijk

Wie net leert fietsen moet zich niet met Lance Armstrong vergelijken. De perfectionist doet dat wel. De perfectionist schiet zijn leven lang tekort. Hoe goed je ook presteert, je haalt nooit het hoogst haalbare. Het is een paradox: het hoogst haalbare is altijd onhaalbaar. 

Alle prestatie is relatief, het is maar net met welk niveau je de vergelijking trekt. Je kunt je ijkpunt daarom het beste niet te hoog stellen, dan valt er nog wat te winnen waar je blij en trots van wordt.

Waarom schrijf ik dit? Ik las net de post van Muf(5 aug 2005) en baal van dat eeuwige schuldgevoel van 'eigenlijk zou ik nu moeten  ...'. Vaak is dat 'eigenlijk zou ik nu moeten studeren'.

Als ik dan eenmaal aan het studeren ben dan gaat dat schuldgevoel niet weg. 'Eigenlijk had ik de afgelopen jaren veel meer tijd in mijn studie moeten stoppen.' 'Eigenlijk had ik eerder moeten beginnen met studeren.' 'Eigenlijk zou ik geconcentreerder moeten studeren.' 'Eigenlijk zou ik efficiënter en productiever moeten studeren.' 'Eigenlijk zou ik deze bron niet moeten parafraseren, maar met eigen ideeën moeten komen.' 'Eigenlijk zou ik me op meer boeken moeten beroepen.' Eigenlijk, eigenlijk, eigenlijk, en dat zelfs op de zaterdagavond, een fucking zaterdagavond!

Toch ga ik nu studeren. Eigenlijk zou ik...

+ 2 - 1 | § ¶Kapper

Het was rustig vanochtend bij de kapper. Mijn kapper is een goed mens, een echte Utrechter. Onder het knippen heb ik mooie verhalen aangehoord over hoe Utrecht vroeger was en hoeveel minder alles tegenwoordig is. Is het gezond om je begin twintig al volledig te kunnen vinden in oudemannenpraatjes over normverval?

Grappig detail is wel dat de meest uiteenlopende maatschappelijke problemen onder diezelfde noemer vallen: boeren die het niet meer kunnen rooien door overbodige milieuwetgeving, nieuwbouw die de mooie polders opslokt, werkloze ouders die hun kinderen verwaarlozen, criminele minderjarigen, afnemende voedselkwaliteit, etc. 

Sommige vrienden van me ergeren zich enorm aan dit soort weerpraatjes, of zijn te intelligent voor small talk. Zolang het niet dagelijks is, vind ik het geweldig. Het gezonde verstand van kapper of andere kleine zelfstandigen biedt soms verrassende inzichten en vergezichten.

Ik wil dat laatste toch even relativeren. Het ligt ook een beetje aan de kapper. Zo liet ik me ook eens knippen door een kapper die dingen zei als 'Ik snap niet dat je naar Turkije of Marokko op vakantie gaat als je er de hele dag al tussenloopt'. In zo'n geval is er maar één oplossing:

Kapper: 'Hoe wilt u geknipt worden?'
Klant: 'In stilte.'

+ 2 - 1 | § ¶Pompy Forever

Hoe oud was jij in 1987? Als je ongeveer zo oud was als ik, wel zeven hele jaren, is de kans groot dat je Pompy de Robodoll keek op Veronica. Dat was eigenlijk een film, maar Veronica bracht het als een serie uit.

Je bent jong en vergeet snel, dus het enige wat ik me jaren later nog herinnerde was 'die spannende serie met dat zielige robotje in de regen' en natuurlijk de titelsong 'Samen Zijn', gezongen door Willeke Alberti. Dat verdrietige liedje en robotje maakten indruk op mijn kinderhartje, le pompy, c'était moi.

Die serie bleek dus Pompy de Robodoll te zijn. Sinds kort is hij op DVD verkrijgbaar. Mijn vriendin was zo lief om hem voor me te bestellen.  Bij het lezen van de achterkant van het DVD-doosje snapte ik meteen waarom ik deze film zo lang onthouden heb. Het verhaal is namelijk oersterk:

Nadat de weesjongen Migiel de op hol geslagen Vrijblij, de fraaimaaier van Professor Vriendelijk, in de stad onschadelijk weet te maken, maakt de professor, als dank speciaal voor Migiel een uit conservenblikjes bestaande robot. Migiel geeft dit robotje, Pompy de Robodoll, aan zijn broertje Danny, die in het ziekenhuis ligt. Danny en Pompy worden de beste maatjes. Daar komt verandering in als Danny een ander cadeautje krijgt. Hij ziet Pompy niet meer staan. Verdrietig, verlaat Pompy het huis. Buiten in het bos bevrijdt het robotje de hond Atilla die daar, vastgeketend aan een boom, achtergelaten is. Samen trekken de twee verder en beleven ze allerlei avonturen. Het wordt extra spannend als Pompy oog in oog komt te staan met Kruimel Tuimel, de blikvanger. Met zijn grote magneet probeert deze alsmaar het blikken robotje te vangen. Maar wanneer Pompy in gevaar is, gaat bij professor Vriendelijk het alarm af en stuurt hij zijn vliegende bol Yaki Yaki er op af, om Pompy te redden.

Zal het de vliegende bol Yaki Yaki lukken om Pompy te redden uit de handen van Kruimel Tuimel? Vindt Atilla de hond een baasje? Ik kan haast niet wachten met het kijken van de DVD.

+ 1 - 1 | § ¶Ambassadeur

Ieder land krijgt de ambassadeurs die ze verdient...

Ambassadeur=
1. vertegenwoordiger van zijn natie, daarom politicus van onbesproken gedrag.
2. tijdens het Ancien Régime remuneratief ereambt. In verlichte staten toebedeeld op basis van diplomatieke merites.