+ 3 - 1 | § ¶Scriptie af

Ik voel me heerlijk, want ik heb mijn scriptie bij mijn begeleider ingeleverd.

+ 1 - 1 | § ¶Laatste dag

'Get it perfect!' is 'Get it done!' geworden.

+ 1 - 2 | § ¶....

....Heb het na een uur zoeken toch maar overnieuw getypt...

+ 0 - 3 | § ¶Gdvrdgdvrdgdvrdgvd

Twee uur werk naar de knoppen. Word heeft óf twee uur lang niets opgeslagen óf in een keer het document overgeschreven. Word barst van de onnodige functionaliteiten, maar een cache-directory ergens met een rijtje auto-saves waardoor je in een klik je document weer terug hebt, nee, daar doen ze niet aan.

+ 1 - 2 | § ¶Auferstanden aus Ruinen

81 bladzijden, 175 voetnoten, 6 appendices, en bijna klaar met de scriptie!!!

+ 3 - 1 | § ¶Vizami

Vizami is hot! Het is helaas een besloten site, alleen mensen met een UU-adres of een HvU-adres kunnen er op!

+ 1 - 2 | § ¶Overvloed en Schaarste

Vanochtend waren op meerdere verdiepingen de stoppen van de computers doorgeslagen. Het was ongeveer een uur later opgelost, maar hoe had het kunnen gebeuren in zo’n modern gebouw?

Heel simpel, op zondag sluit de bibliotheek om zes uur. Rond vijf uur is het gebouw grotendeels uitgestorven, maar alle computers staan nog aan. De portier checkt of iedereen weg is en zet de schakelaar uit. De volgende dag ochtend gaat de schakelaar weer om. Omdat er teveel computers op één groep staan en al die computers de vorige dag niet uitgezet zijn is er een plotselinge energiestoot waardoor de stoppen doorslaan.
 
Is hier wat aan te doen? Ja, zo’n uurtje of twee tegen sluitingstijd staan vrijwel alle computers en leeslampen nog aan. De meeste studenten klikken de leeslamp wel aan, maar niet meer uit. Hetzelfde geldt voor de computers en het licht bij de toiletten . Dat is zonde voor het milieu en zonde voor de overhead van de universiteit. Hoeveel fte zou de energiebesparing in een jaar opleveren van het uitzetten van niet gebruikte leeslampen of computers? Helemaal geen dom idee toch nu de olieprijzen stijgen? Het staat natuurlijk wel mooi: een oase van overvloed, die tientallen ongebruikte computers klaar voor gebruik.

Overdag is er schaarste. Na kwart voor tien is er geen computer meer te vinden in de UB. Maandagochtend valt het nog wel mee, dinsdag en woensdag is de schaarste het ergst, en richting weekend kalft de schaarste af. Op zondag is het ’t rustigst.

De schaarste versterkt zichzelf als een negatieve spiraal. Omdat iedereen weet dat er een onwijze run op de computers is, durft niemand uit te loggen tijdens pauze of lunch. Als je terugbent is nu eenmaal je plek ingenomen en daarvoor ben je niet zo vroeg opgestaan. Iedereen die maar een kwartiertje of half uurtje nodig heeft kan hierdoor niet op de computer, waardoor de wachtrijen alleen nog maar toenemen.

De laptops, bieden die een goed initiatief? Nee niet echt, omdat de UB meer laptopaansluitingen heeft dan laptopverbindingen. Dus bij laptopgebruikers geldt hetzelfde. Ook al heb je WIFI, als je te laat komt is er geen plek meer voor je.

Afgezien van deze klaagzang heb ik het zelf enorm naar mijn zin in de UB. Misschien komt dat omdat ik zorg dat ik op tijd binnen ben en zo een goede plek of computer weet te verwerven.

PS:
Schaarsteparadox: er is een vicieuze dynamiek, hoe groter de collectieve schaarste (computertekort), hoe meer het individu de persoonlijke ervaring van die schaarste wil minimaliseren (door onnodig een computer bezet houden), hoe meer de collectieve schaarste toeneemt. Hierdoor wordt de persoonlijke ervaring van die schaarste juist groter. Een vergelijkbare situatie is de stijgende berg afwas of de overvolle vuilniszak in het studentenhuis. Uit ergernis verwisselen mensen de vuilniszak niet meer of pakken ze dat beetje extra afwas er niet meer bij, waardoor het probleem als maar erger wordt en steeds minder huisbewoners zich geroepen voelen in te grijpen.

+ 3 - 1 | § ¶Studiehuis

Universitair Docent: Jammer dat het Studiehuis jouw kennis getiërceerd heeft.

Student: Ja, maar voor dat derde deel heb ik een overschot aan vaardigheden om mijn gebrekkige kennis te compenseren.

Universitair Docent: Wat voor vaardigheden zijn dat dan? Mathematische vaardigheden zijn het in ieder geval niet.

+ 4 - 0 | § ¶Red Bull

Ik heb vanavond net na het eten één blikje van die vloeibare kauwgomdrank Red Bull gedronken. Om wat langer door te kunnen studeren. Nee, echte Red Bull, niet een Lidl-variant als Golden Power of Bullit van de Aldi, maar het echte werk.

Zoiets waar je zo lang wakker van blijft, kan toch nooit goed voor de hersenen zijn? Deze energiedrank is al sinds 1995 legaal te verkrijgen in de Nederlandse supermarkten, dus zo erg zal het niet zijn. Toch heeft het iets verontrustends.

Maar ja, er zijn nog veel ergere dingen met je lichaam uit te halen. Zoals studenten die eerst Ritaline slikken om zich te concentreren, later op de avond een lijntje nemen om een nachtje door te studeren en de volgende dag bètablokkers slikken tegen de tentamenstress.

+ 3 - 1 | § ¶Recensie

Nadat ik klaagde over mijn stilstand wat betreft kennis van de Rockmuziek na 1998 heb ik van kenner Muffie de onderstaande nummers te luisteren gekregen. Achter het nummer staat het cijfer dat ik het nummer geef:

1. Place Your Hands - Reef (6)
2. Bitch - Rinocerose (5.5)
3. Catch My Disease - Ben Lee (9.5)
4. My Doorbell - The White Stripes (8)
5. Chocolate - Snow Patrol (9)
6. Good People - Jack Johnson (9)
7. Girl - Beck (8)
8. Do You Want to - Franz Ferdinand (9)
9. One Evening - Feist (9)
10. Rhythm & Blues Alibi - Gomez (9)
11. Oh My God - Kaiser Chiefs (9.5)
12. Kiss You Better - Maximo Park (9.5)
13. I'd Rather Dance With You - Kings of Convenience (9.5)
14. Black Horse & the Cherry Tree - KT Tunstall (7.5)
15. All These Things That I've Done - The Killers (9)
16. I Changed My Mind - Quannum (8)
17. Ramalama (Bang Bang) - Roisin Murphy (9)
18. Pain Killer - Turin Brakes (9)
19. 7 Days, 7 Weeks - dEUS (9)

Op zo'n CD zou een nieuw nummer van de Foo Fighters of 'Mimosa' van Mintzkov Luna niet mogen ontbreken. Zoals becijferd is de CD over het algemeen zeer goed, maar Ben Lee, Kaiser Chiefs, Maximo Park en de Kings of Convenience steken daar nog eens bovenuit!

+ 2 - 1 | § ¶Kom uit het land van

Kom uit het land van paperclips, punaises, elastiekjes, tapijten, parket, bakstenen, glas, plamuur, vingerverf, pizza, gebakken aardappeltjes, hamburgers, vis, meterkastjes, glasvezelkabels, berken, beuken, eiken, lampen, fonteinen, jassen, truien, spijkerbroeken, etc.

Kom uit het land van? Kom zeg! Als we dan toch een modern Wilhelmus willen, doe dan 'Wij houden van Oranje' van Hazes maar.

+ 1 - 2 | § ¶Vierde! Derde! Wat scheelt het?

In de 17e eeuw werden vele technische verbeteringen ingevoerd in de Engelse landbouw en industrie. Hierdoor werd meer voedsel geproduceerd en ontstond er een bevolkingsoverschot. Deze population boom crëerde een nieuwe categorie mensen waarvoor geen werk was in de bestaande sociale ordening. Als deeloplossing werd liefdadigheid wettelijk vastgelegd als plicht om deze groep van armen in leven te houden. Toch bleef het een probleem hoe met deze 'displaced persons' omgegaan moest worden. Deels voorzag het marktmechanisme  in een oplossing om deze potentiële onruststokers te neutraliseren. Zo konden de 'displaced persons' zelf in hun bestaan voorzien door als dagwerker hun arbeid te verhandelen op de arbeidsmarkt. De commodificatie van arbeid was begonnen.

Een vergelijkbare parallel doet zich nu voor op universiteiten. Weer wordt commodificatie als dé oplossing gezien.

Als bij-effect van de - grotendeels wenselijke - democratisering van het hoger onderwijs is er een groep 'displaced students' ontstaan, die zich geen rol als studiosus weet toe te meten binnen de bestaande universitaire ordening. De overheid weet geen sfeer te scheppen die dit probleem van 'displaced students' vermindert. Vooralsnog weet de regering niet meer te bieden dan een ongezond compromis, een monsterverbond tussen bureaucratisme en libertarisme. Enerzijds wordt de universiteit via regelgeving geketend aan een innovatieremmende overheid, anderzijds wordt de universiteit via subsidieverlaging verkocht aan de markt, die het proces ondergeschikt maakt aan het produkt. Terwijl nu juist de beste wetenschappelijke vindingen voortvloeiden uit procesgerichte redenering of vinding.

De overheid neemt zo noch zijn verantwoordelijkheid, noch schept het de financiële ruimte die noodzakelijk is voor de gewenste autonomie en verantwoordelijkheid van universiteitsbesturen. De overheid gedraagt zich als een moeder die haar kind niet meer verzorgt, maar ook niet de mogelijkheid biedt om op eigen benen te staan. Het is paradoxaal dat verwaarlozing en verdrukking zo hand in hand kunnen gaan. Het universitaire voortbestaan is daardoor op zijn beurt weer afhankelijk van de studenten door output-financiering. Eens was de universiteit een onafhankelijkheid instituut, nu is het de lakei van overheid, bedrijfsleven én studenten.

De beoordelingscriteria voor universitair onderwijs en onderzoek zijn als gevolg van misplaatste marktwerking kortom nuttigheid en efficiëntie, daar waar het om kwaliteit en rechtvaardigheid zou moeten gaan. Vroeger was een academisch savoir vivre de norm, die een milieu schiep waarbinnen iedere student zich zo kon ontplooien dat zijn of haar unieke kwaliteiten tot volle bloei kwamen. In plaats daarvan werd de student een inwisselbaar produkt, waarvan de waarde gelijk was aan de kwantitatieve marktprijs.

Tegen deze commodificatie van de studentenpopulatie bleef één selecte groep mensen dapper weerstand bieden. Dat was het team EDS.

Op 28 september deed ik met een vriendenteam mee met de Create Tomorrow Denktank. 1000 studenten, dat wil zeggen 125 teams van 8 personen namen het op zich om maatschappelijke en bedrijfsmatige problemen op te lossen. EDS bestond uit 6 mannen en twee vrouwen, die samen goed waren voor 47 volledige studiejaren ervaring!! EDS stond voor experientia docet stultos: ervaring onderwijst de dwazen. Deze naam was natuurlijk dubbelzinnig, zou het ervaren van deze denktank ons dwazen wat leren of zouden wij met onze ervaren jaren de 'broekies' op deze denktank wat leren?

Het laatste bleek het geval, met ons prachtplan werden we eerste van alle teams met dezelfde probleemstelling als ons. We werden vierde van alle deelnemers! En het was een pittige probleemstelling, we moesten een overpriced kunstgrasvezel (alleen het halffabrikaat, geen kunstgrasvelden) in de markt zetten. Tja daar sta je als team dat in hoofdmoot uit alpha's en gamma's bestaat toch van te kijken. Zeker als je een maatschappelijk geëngageerd probleem verwachtte zoals wij. Vierde! Derde! Wat scheelt het? We waren zo dichtbij! Als we derde waren geworden, zouden we naast een enorme eer ook nog eens 1500 euro prijzengeld tussen ons hebben kunnen verdelen!

Het toont maar eens te meer aan dat wijsheid komt met de jaren, en wijsheid is de kwaliteit van de universiteit.

+ 0 - 2 | § ¶Journey

Time passes back and forth
forgotten and remembered
time gone and time to come

Time and again
we find ourselves alongside
the road we're walking

Episodic wakefulness
questions the course
before and behind us

And here we are,
struggling turtoise or
sleeping hare?

And what telos?
And what for?
And what more?

The sun also rises
In the East
at least

'Promising'
Everyman's epithet
Epitaph

+ 1 - 1 | § ¶Begrafenis II

Mijn oom en tante hebben hun zoon moeten begraven, mijn neef P. zijn broertje. Hoe verschrikkelijk dat ook is, de gedachte troost me dat ze de telefoon weer achteloos kunnen laten rinkelen. Maandenlang was H. vermist en kon ieder telefoontje van hem afkomstig zijn, kon iedere beller een tipgever zijn. Ik hoop dat H.'s ouders en broer vandaag een deel van die spanning konden ontladen.

Mijn neef leidde een volledig normaal leven tot hij eind 2002 zijn eerste psychose kreeg. Hij knokte zich terug en ging weer full-time werken en weer driemaal per week voetballen in het eerste team. In maart dit jaar kwam zijn tweede psychose daarom als grote klap. Wie bang is voor het donker, kan het licht aandoen. Wie bang is voor misdaad, zet een extra slot op zijn voordeur. Wie bang is voor geweld kan vluchten. Maar wie bang is voor de stemmen in zijn hoofd kan nergens heen. Waar hij ook is, zijn stemmen gaan mee. Mijn neef H. wilde niet vluchten in medicijnen, hij wilde niet leven binnen een inrichting, hij wilde zichzelf niet verliezen. De gedachte troost me dat hij niet meer bang hoeft te zijn.

Het was een mooie kerkdienst.

+ 2 - 1 | § ¶Begrafenis

Zondag waren een paar wandelaars kastanjes gaan zoeken in een afgelegen bos, achter een industrieterrein. Ze wisten dat in dat bos kastanjes te vinden waren, want ze hadden vroeger vlakbij gewoond. Daar vonden ze mijn 24-jarige neef H., hangend aan een boom. Hij was vermist sinds begin juli. Hij moet er maanden hebben gehangen, in weer en wind.

Hij zat qua leeftijd net tussen mij en mijn broertje in. Samen met mijn broertje heb ik vroeger regelmatig bij zijn ouders gelogeerd. Ik kende H. als een vrolijke jongen, die hield van voetbal en gabbermuziek.

Het ging mis toen zijn vriendinnetje het uitmaakte, hij raakte in een psychose. Op een gegeven moment is zijn situatie voor zijn gevoel uitzichtloos geworden. Hij wilde niet leven als een gedrogeerde 'zombie' in een psychiatrische inrichting. Hij wilde ook niet leven met de stemmen in zijn hoofd. Ergens heeft hij besloten dat hij helemaal niet meer wilde leven.

De psychiatrische instelling liet hem vrij in afwachting van overplaatsing. Zijn ouders werden daarover niet ingelicht. Waarschijnlijk is hij gelijk op zijn fiets gevlucht, naar dat afgelegen bos. Hij heeft na een aantal dagen zijn voicemail veranderd. Waarom? Een nieuw begin? Een laatste levensteken? Het heeft iets ironisch, dat inspreken van zijn voicemail. Ik kan het niet bevatten. Ik las ooit een strip van iemand die op het punt staat van een brug te springen. De grap was dat hij terug naar huis gaat om te kijken of alle gaspitjes uitstaan. Het is verschrikkelijk tragisch dat sommige mensen niet meer te begrijpen zijn, niet meer te bereiken zijn, niet meer te helpen zijn. Vooral als ze nog zo jong zijn als H.

Morgen wordt hij begraven in een gesloten kist.

+ 1 - 1 | § ¶Hoop

Want uit een vulkaan
Die was uitgeblust
Breekt zich na wat rust
Toch het vuur weer baan
En op oude grond
Ziet men vaak het graan
Heel wat hoger staan
Dan op verse grond

                         - uit de vertaling van Jacques Brels Ne me quitte pas door Ernst van Altena

+ 3 - 0 | § ¶Vrijdenkersvereniging

Een vrijdenkersVERENIGING, is dat niet zoiets als 'een verbond van radicale individualisten'? Hoe zou deze vereniging zich verhouden tot het Humanistisch Verbond? En hoe verhouden beide verenigingen zich op hun beurt tot Bright? Of tot The American Humanist Association of Secular Humanism?

Ah, een gedeeltelijk antwoord op deze vragen.