+ 0 - 1 | § ¶Denktank

Lang leve de denktanks!

Sociale agenda
Waterlandstichting
Stop de uitverkoop
Linkse lente
Edmund Burkestichting
Liberales
Policy Network
The Heritage Foundation
The Brookings Institute

Wat is er eigenlijk met Kas van Iersel gebeurd?

+ 3 - 0 | § ¶Mijn meisje

Ik ben trots!

+ 0 - 2 | § ¶Tip

Senator Barack Obama wordt Democratisch presidentskandidaat. Al was het maar omdat Illinois een geweldige staat is, Samantha Power vooralsnog zijn adviseuse is inzake buitenlands beleid, en bij Hillary de jaren in haar gezicht gaan tellen.

Nee, dit heb ik niet uit de NYT of IHT gejat, maar baseer ik op één zin. Wie gaat de weddenschap met me aan?

+ 3 - 0 | § ¶Middelmatig leven?

Life is like a box of chocolates. A cheap, thoughtless, perfunctory gift that nobody ever asks for. Unreturnable because all you get back is another box of chocolates. So you're stuck with this undefinable whipped mint craft that you mindlessly wolf down and there's nothing else left to eat. Sure... once in a while there's a peanut buttercup or an English toffee.. but they're gone too fast and the taste is fleeting. They end up nothing but broken bits filled with hardened jelly and teeth-shattering nuts. If you're desperate enough to eat those, all you've got left is an empty box with useless brown paper wrappers. (Aldus Cigarette Smoking Man in 'The X-files')

Ik stelde me een T-shirt voor, met voorop 'Schopenhauer is het zout der aarde' en op de achterkant 'op de open wond van het bewustzijn'. De metafoor ontleen ik uit wat regels uit de dichtbundel Vaudeville for a princess (New York 1950), blz 83 van Delmore Schwartz:

All of this life, it is no happiness,
Only the open wound of consciousness.

Zoals Schopenhauer in eigen woorden, vertaald door Cyril Lansink, zei:

Tussen willen en bereiken stroomt ieder mensenleven voort. In wezen is de wens pijn: de vervulling brengt snel verzadiging; het doel was slechts schijn; het bezit neemt de prikkel weg; de wens, de behoefte treedt weer in een nieuwe gedaante op; en waar dat niet het geval is, volgen saaiheid, leegte, verveling, waartegen de strijd net zo kwellend is als tegen het gebrek.

Bron: Schopenhauer, De kunst van het beledigen (Kampen 2002), blz. 80

Het is de constatering die Schwartz op blz. 88 maakt van dezelfde dichtbundel: 'nothingness persists in victory', of op blz. 93:

I open, doubled, transfixed looking back,
Glimpsing how valueless the flowing hours
Before this consciousness. Which stares and towers.

Die 'saaiheid, leegte, verveling' doemt ook op in Au Lecteur van Baudelaire:

C'est l'Ennui!- l'oeil chargé d'un pleur involontaire,
Il rêve d'échafauds en fumant son houka.
Tu le connais, lecteur, ce monstre délicat,
-Hypocrite lecteur, - mon semblable, - mon frère!

Die verveling oog-in-oog met het Grote Niets (L'existence est une épisode du néant), die spleen, komt veelvoudig naar voren in Tegen de keer van Joris-Karl Huysmans. Hij schrijft over Baudelaire:

Baudelaire had de morbide psychologie onthuld van de geest, die aan het aftakelen is en geen nieuwe indrukken meer kan opnemen, en de symptomen genoteerd van mensen, bezocht door smart en beheerst door spleen; hij had laten zien, hoe een steeds verder vretend verderf de indrukken aantast, op een moment dat het enthousiasme en het geloof uit de jeugd zijn opgedroogd en er alleen nog maar de dorre herinnering aan ellende, onverdraagzaamheid en kleinering overblijft, die een mens, teneergedrukt door een absurd lot, moet leiden en doorstaan.
Hij had alle fasen van deze droevige herfst gevolgd en gezien, hoe het menselijk schepsel, in zijn bereidheid tot zelfkwelling en zelfbedrog zijn gedachten er toe dwingt elkaar te bedriegen, om nog meer te lijden en dank zij het vermogen tot analyse en observatie van te voren iedere kans op vreugde bederft. (Joris-Karl Huysmans, Tegen de keer (vertaling Jan Siebelink, 1987 Amsterdam) blz. 166.

Het is het gevecht van het bewustzijn met 'Het Grote Niets' dat dit bewustzijn voor ons opwerpt. Het is een menselijk privilege het bewustzijn tegen het bewustzijn aan te mogen en moeten wenden, om een verklaring voor het onverklaarbare te geven. Ons bewustzijn is hetgeen waarin we ons onderscheiden van de dieren en afscheiden van de wereld. Conscientia cilicium est: bewustzijn is een boetekleed.

Iederen dag hadden wij verlangd zonder te weten waarnaar. En eentonig was 't geworden. Eentonig werd 't opgaan van de zon en 't ondergaan en 't schijnen van de zon in 't water en 't schuiven der witte wolken. En ook de donkere luchten werden eentonig, en 't bruin en geel worden van de bladeren, en de bladerlooze kruinen en de armoedige drassige weilanden in den winter, al die dingen die ik zoo vaak gezien had en waaraan ik zoo vaak had gedacht in mijn afwezigheid en die ik zoo vaak weer zou zien, als ik niet stierf. Wie kan z'n leven doorbrengen met te kijken naar al deze dingen, die zich steeds herhalen, wie kan blijven verlangen naar niets? Hopen op een God die er niet is? (Nescio, Titaantjes)

En ga zo maar door

Tyler Durden: Man, I see in fight club the strongest and smartest men who've ever lived. I see all this potential, and I see squandering. God damn it, an entire generation pumping gas, waiting tables; slaves with white collars. Advertising has us chasing cars and clothes, working jobs we hate so we can buy shit we don't need. We're the middle children of history, man. No purpose or place. We have no Great War. No Great Depression. Our Great War's a spiritual war... our Great Depression is our lives. We've all been raised on television to believe that one day we'd all be millionaires, and movie gods, and rock stars. But we won't. And we're slowly learning that fact. And we're very, very pissed off. (uit de film Fight Club (1999))

Waarom schrijf ik hierover? Dit soort uitspraken raken me. Ik stoor me aan deze verwende decadentie, die een nooit tevoren gekende luxe bespuwt als het lijden van de tijd. Hoewel de klaagklank resoneert in momenten van traagte geloof ik niet in pessimistisch geweeklaag over de moderne, monotone middelmaat.

De wereld ligt open.

+ 1 - 1 | § ¶Tegenslag

Soms zit het niet mee in het leven. Zoals ik een studente eergisteren in de trein horen zeggen:

Ja, vervelend hé! Dat vind ik altijd zo lastig als ik op wintersport ga. Dat je met die onhandige ski's in de trein moet.

+ 0 - 2 | § ¶NK Debatteren 2006

Vandaag heb ik mijn titel als Nederlands kampioen verdedigd, hetzij met een andere teampartner, Guido. Wij en een ander team hebben als enige van alle 42 teams alle voorronden gewonnen! In de halve finale zijn we helaas gesneuveld op de stelling "Deze Kamer legaliseert lijfstraffen in Nederland". Ik kijk er met een moe, teleurgesteld, en voldaan gevoel op terug.

+ 1 - 1 | § ¶Ricochet

Eerst Libby en nu Harry. Cheney is aangeschoten wild.

+ 2 - 0 | § ¶Advies

Goed advies, altijd welkom

+ 1 - 0 | § ¶Rilkes Panter

Der weiche Gang geschmeidig starker Schritte,
Der sich im allerkleinsten Kreise dreht,
Ist wie ein Tanz von Kraft um eine Mitte,
In der betäubt ein großer Wille steht.

Men moet zich de panter als gelukkig veronderstellen.

+ 0 - 2 | § ¶2Vandaag

Ik was gisteren op de nationale televisie! Het is wel een kwestie van goed opletten, want ik was niet prominent in beeld. Zie de site van 2Vandaag en ga hier heen.

+ 1 - 1 | § ¶College Movies

Het is weer tijd voor favorietenlijstjes.

College films:

1. Breaking Away (Peter Yates, 1979)
2. National Lampoon's Animal House (John Landis, 1978)
3. Old school (Todd Phillips, 2003)
4. Road Trip (Todd Phillips, 2000)
5. Revenge of the Nerds (Jeff Kanew, 1984)
6. Van Wilder (Walt Becker, 2002)
7. Higher Learning (John Singleton, 1995)
8. Harvard Man (James Toback, 2004)

High School films:

1. Ferris Bueller's Day Off (John Hughes, 1986)
2. Weird Science (John Hughes, 1985)
3. The Breakfast Club (John Hughes, 1985)
4. Hoosiers (David Anspaugh, 1986)
5. Friday Night Lights (Peter Berg, 2004)
6. Ten things I hate about you (Gil Junger, 1999)
7. Can't hardly wait (Harry Elfont & Deborah Kaplan, 1998)
8. American Pie (Paul Weitz, 1999)
9. Porky's Revenge (James Komack, 1985)

Er zijn natuurlijk ook goede films die zich afspelen op middelbare scholen of universiteiten, die niet de geijkte mix van 'coming of age', onderbroekenlol en nostalgie naar 'the time of your life' hebben. Denk bijvoorbeeld aan Forrest Gump (1994), A Beautiful Mind (2001), Pleasantville (1998), The Life of David Gale (2003), The Graduate (1967), Good Will Hunting (1997). Dit zijn erg goede films, maar ze staan niet op de lijst.

Films die wel een vergelijkbare thematiek hadden, maar een totaal andere setting staan er ook niet op. Denk aan Doug Limans Swingers (1996), Rob Reiners Stand by Me (1986) en Oliver Stones Any Given Sunday (1999).

Ik wil P.S. (2004), Outside Providence (1999), With Honors (1994), Varsity Blues (1999), en Rudy (1993) nog eens kijken. Mocht je een goede college of high school film kennen die ik niet genoemd heb dan hoor ik dat graag.

PS: Abel, hoeveelste staat die universiteit van jou op de feestuniversiteitenlijst van de Princeton Review?

+ 1 - 1 | § ¶Dalrymple

Het leven in de Britse achterstandswijken laat zien wat er gebeurt als zowel de bevolking als de overheid niet meer gelooft in een hiërarchie van waarden. Hier komen allerlei vormen van pathologie uit voort. Waar kennis niet beter is dan onwetendheid en hoge cultuur niet beter dan lage, gaan zin en betekenis volledig verloren. De intelligenten en gevoeligen lijden daar het meeste onder. De intelligenten vernietigen zichzelf, de gevoeligen wanhopen. En waar beschaafde gevoeligheid niet wordt gevoed, aangemoedigd, gesteund en beschermd, overwint de grofheid. De afwezigheid van standaarden is, zoals Ortega y Gasset al opmerkte, het begin van barbarij. Het moderne Engeland is dit beginpunt allang gepasseerd. (blz. 156-157)

Theodore Dalrymple schrijft in Leven aan de onderkant. Het systeem dat de onderklasse instandhoudt (2004) een verontrustend pleidooi voor 'eigen verantwoordelijkheid'. Het boek verscheen al eerder in het Engels (Life at the Bottom: The Worldview that Makes the Underclass (2001). Ik zou hier graag mijn mening geven over zijn boek, maar die heeft zich nog niet gekristalliseerd.

+ 2 - 1 | § ¶Promotieplaats

Toen ik, na veel inspanning, aan de universiteit van K. een doctoraal diploma had bemachtigd, waarin werd kond gedaan aan alle tegenwoordigen en toekomenden, dat ik in de geheimen der historische wetenschap was doorgedrongen, keerde ik des avonds laat en eenzaam naar mijn vaderstad terug. Mijn triomf over de onwetendheid, ten slotte vastgelegd in een ambtelijke oorkonde mij toegekend op grond van de uitgaven van een wetenschappelijk werk met veel voetnoten in verscheidene levende en dode talen, kon mij echter niet bevrijden van één grote kommer: die voor de dag van morgen. Hoe zou ik in de eerstkomende jaren in mijn bestaan voorzien? Na de gelukwensen van de faculteit, had een er leden mij met vaderlijke zorg onder de arm genomen en gezegd dat ik niet moest hopen zo maar dadelijk in het onderwijs te worden aangesteld. Het wachten kon wel een paar jaar duren, en dan zou men mij wellicht doen aanvangen in een of ander provinciaal nest waar ik onherroepelijk met de lelijke dochter van mijn hospita zou trouwen.

Aldus luidt de eerste alinea van 'De vleespotten van Egypte' van Marnix Gijsen. Hier spreekt de fictieve, pas afgestudeerde historicus dr. Robijns over de tijd na zijn promotie. Ikzelf ben nog maar net afgestudeerd en reeds nu bevrijd van de kommer voor de dag van morgen.

Ik ga promoveren!