+ 1 - 3 | § ¶Geslaagd

Vriend A. heeft na lange jaren zijn studie voltooid. Of om het allegorisch te zeggen: hij is door Clio ontknaapt.

Een prestatie van formaat. Zoals de oude klare dichter J.C. Bloem schreef in nummer LII van zijn Aphorismen (1952):

Ik heb inderdaad niet veel gepresteerd in het dagelijksch leven, maar dat weinige heeft mij oneindig meer zelfoverwinning gekost dan het vele, door de sleur-automaten verricht.

(Dat sleur-automaten moet gelezen worden als 'automata van de sleur', in de zin van mensen die leven zonder daarop te reflecteren.)

+ 3 - 1 | § ¶Terloops gemaakte opmerkingen (1)

Wat is een 'terloops gezegde'? Het is geen apophtegma ofwel aforisme. Daarvoor ontbreekt te zeer de bondigheid, de puntigheid, en - kan het anno 2007 nog wel gezegd worden? - de waarheid. Noch is de terloops gemaakte opmerking een onafgemaakte gedachte, een aanzet tot iets, een worden zonder zijn, een klad in schrift (Sudelbuch).

De term is ontleend aan het Obiter dicta (1884 & 1887) van Augustine Birrell (1850-1933).

+ 4 - 0 | § ¶Barack (2)

Ik wil nogmaals mijn voorspelling van meer dan een jaar geleden onderstrepen, Barack wordt de nieuwe president.

+ 1 - 3 | § ¶Verloren gedichten

Ik heb voor een prikkie het dichtbundeltje Verloren gedichten (2004) van Jan Cremer gekocht. Jan Cremer werd geboren op 20 april 1940 te Enschede. Zijn Ik, Jan Cremer uit begin jaren zestig is een branieboek, dat iedere 14-16-jarige jongen zou moeten lezen. Ik las het toen ik al wat ouder was, dus mij heeft het nooit weten te overtuigen. Wel was het vermakelijk om te lezen over de avonturen van deze asfaltjeugdige.

Er leek mij geen stijgende lijn in de gedichten (uit de periode 1956-1992). Maar ik ben geen kenner. Het eerste gedicht vond ik ook meteen het beste gedicht:

NATASHA (1956)

 

kom binnen in mijn kamer
natasha

 

waar de muren rood
van maagdebloed zijn
waar nevelige geesten
rondfladderen
met halfgevulde wijnglazen
in hun knokkels
waar armen tastend
door rookkringen
je proberen te grijpen
en neder te drukken
in het bed
met de ijzeren poten
tussen de lakens
met tranen van verdriet

 

nogmaals natasha
kom binnen