24 Mrt '05 - + 6 - 9 Gedachten over schrijvers

In Gij zult gelukkig zijn! (L'euphorie perpétuelle. Essai sur le devoir de bonheur) schrijft de Fransman Pascal Bruckner over de dwingende gelukscultus die sinds de Verlichting de plaats ingenomen heeft van de zoektocht naar postmortaal zieleheil. Hij haalt op een gegeven moment wat passages aan uit het kolossale dagboek van Henri-Frédéric Amiel (1821-1881), een nogal onbekende Zwitserse schrijver:

'Deze intieme dagboeken zijn bedrog. Ze bevatten nog geen tiende deel van wat ik in een halfuur over een bepaald onderwerp denk'. 'Dit dagboek verhoudt zich tot de dag als de pulp van een vrucht tot zijn geur. Het verzamelt de feiten, het grove, vergankelijke vlechtwerk van het leven, maar het vluchtige deel, de gedachten of gevoelens die door de geest schieten verdampen zonder een spoor achter te laten.' (...) Deze lijvige encyclopedie van het niets is nog maar een brochure vergeleken met de omvang die hij zou moeten hebben. (...) Een merkwaardige omkering: niet schrijven om te vertellen over zijn belevenissen, maar om zich ervan te overtuigen dat men leeft, over zichzelf vertellen om zelfs de meest onbeduidende en onaanzienlijke zaken uit te vergroten en duizelen van de onuitputtelijke rijkdom die achter een schijnbaar middelmatig bestaan verborgen gaat. En het dagboek van het intieme of liever van het nietige leven vindt ook zijn eigen lezer, een broeder in het banale die zich verkneukelt om te zien hoe de schrijver week na week zijn schrale oogst binnenhaalt.
(blz. 86)

Beste broeder, dan wel zuster, in het banale, bedankt voor uw interesse in mijn schijnbaar middelmatig bestaan.


Tja, die generaliseringen over schrijvers, vermakelijk zijn ze in ieder geval. Zo schreef Delmore Schwartz:

Our summer in Yaddo has been a mixture of many new impressions of the literary life. A generalization about writers drawn from the writers who have been here this summer is probably not a fair sample, since so many seem to have little more than a talent for journalism; but so far as the generalization goes, it makes me sick with the idea of how, as a class, writers are self-indulgent, full of self-pity, forever seeking reassurance, constantly occupied with what they consider the proper conditions of work, and the next thing to invalids in their demands upon life.
(blz. 150 biografie Atlas)

Dus, kort samengevat: writers are the next thing to invalids with an apparently mediocre existence. Onzin natuurlijk, maar als ik sommige weblogentries lees dan zit er wel een kern van waarheid in. Voor de proef op de som bedacht ik een onderwerp dat zich leent voor middelmatigheid. Met behulp van de woorden 'brood' en 'bakker' kwam ik tot de onderstaande tekst. Ik daag u uit een slechtere te vinden in de categorie 'bakker':

Anyway, ik scoor mijn brood dus bij een warme bakker. De ‘assistente’ van de bakker staat achter de toonbank warm te wezen. Behalve dat, gaat er verder weinig van haar uit. Voor mij is dat voldoende. Soms ga ik naar de warme bakkersassistente om alleen maar naar haar te kijken. Dan heb ik geen brood nodig en koop ik iets lulligs zoals een doosje flikken. Dat zijn van die chocolaatjes met van die witte bolletjes suiker erop. Niet te vreten natuurlijk en uiteraard smijt ik ze achteraf altijd in de vijver achter de bakkerij, maar je moet wat als je geëntertainment wilt worden.
(http://jansenstory.web-log.nl/log/1388597)

al twaalf reacties:

Hahaha, dat bakker verhaaltje is geniaal! (maar zou je niet aan bronvermelding moeten doen?) Iedereen kan schrijven met ravensburger web-streepje-log…

Wat dacht je trouwens van deze:

Ik stapte uit en liep richting mijn huis. Opeens rook ik de geur van vers brood, en het water liep me in mijn mond. “Da’s waar ook”, dacht ik, “ik heb nog geen avondeten gehad…” Ik draaide me om en zag een man uit een half-open deur leunen.

“Heeft u al vers brood?”, vroeg ik. “Mwah, als je even wacht, heb ik een tijgerbol voor je.” antwoordde de bakker. Ik verwachtte daarop een klein tijgerbolletje, ongeveer zo groot als een tennisbal. De bakker haalde een grote plaat uit de oven en zette ‘m neer op de tafel. Op de bakplaat lagen vier tijgerbollen, elk zo groot als een voetbal.

“Da’s dan 90 cent.” zei de bakker. Ik gaf hem 2 euro en gebaarde dat het wel goed was, zo. Thuis moest de bol nog even afkoelen, waarna ik genoot van een kakelvers sneetje met roomboter. Goed man.
http://loweblog.com/archive/2004/05/03/v..

Lollyman (link) - 25 Maart '05 - 11:26

Ik heb zojuist de bronvermelding toegevoegd. Waarom ik het vergeten was? Angst voor represailles? Zelfbescherming of bescherming van mijn lezers. Ik weet het niet.

Hartman - 25 Maart '05 - 12:49

Een sneetje tijgerbol, goed man!

Hartman - 25 Maart '05 - 12:50

Hahaha het is nog echt een web-streepje-log weblog ook…

Lollyman (link) - 28 Maart '05 - 15:40

Daar stond ik dan, tussen de surinaamse puntjes en de haatdragende witte pistoletjes. De bruine bollen dansten over de toonbank, de flikken draaiden als discoballen en de tijderbroden blaasten vanaf de planken. De omgeving begon te bruisen, alles was in beweging, niets had meer een eigen plek of functie. Opeens waren daar ook de stokbroden die als degens op me afvlogen, ik kon nog net een turksbrood grijpen om mezelf te beschermen. Door de kracht van de inslag viel ik op de grond. Daar lag ik dan, ik zag de bollen van de bakkersassistente nog steeds voor me dansen, een turksbrood lag onder mijn hoofd, de flikken schitterden dichterbij dan ooit tevoren…

Bakker - 30 Maart '05 - 11:27

persoonlijke vind ik dat verhaal van de warme bakkersassistente buitengewoon geestig nadat ik het geheel tot mij nam. Ik kan derhalve uw neerbuigende arrongantie niet geheel plaatsen.

Dinah (email) - 27 Mei '06 - 09:12

Arrogantie (sorry)

Dinah (email) - 27 Mei '06 - 09:13

“neerbuigende arrogantie” was misschien misplaatst, daar arrogantie voldeed. et ceterum censeo de gustibus non disputandum est

Hartman - 28 Mei '06 - 20:32

Tssk tsssk. En dan maar weer Cato er bij halen. Arrogante zak. ;-) Nederbuiger!

RJ - 01 Juni '06 - 12:27

Och, nu ben ik zelf aan het eikelen. Alleen het “ceterum censeo” is van Cato natuurlijk (en daarachter dan het bla bla Carthago bla bla), het “over smaak valt niet te twisten” is vroegmodern Latijn.

RJ - 07 Juni '06 - 18:11

ik vind jullie pagina heeeeeeeel leuk groetjes heidi hollans

heidi (email) - 31 Maart '09 - 12:24

Bedankt voor het compliment Heidi!

Hartman - 31 Maart '09 - 22:06


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.